Franz Kafka (3. júlí 1883 – 3. júní 1924) dvaldi á heilsuhæli í nóvember 1919 og skrifaði þá langt bréf til föður síns sem nú er komið út á íslensku í frábærri þýðingu feðganna Eysteins og Ástráðs (sem rita góðan eftirmála að vanda). Í bréfi þessu gerir Kafka upp bernsku sína, uppeldi og samband við föður sinn (skrifar undir: Franz).

Bréfið er í senn sjálfskrufning Kafka, þroskasaga hans, ákæruskjal og bón um sátt. Snilldartexti, tilfinningaríkur og myndrænn, eins og Kafka er von og vísa. „Ég ítreka í tíunda sinn: ég hefði sennilega hvort eð er orðið mannfælinn, kvíðafullur maður, en þaðan og hingað sem ég er kominn í raun, er langur, dimmur vegur“ (49).