Slæmt þykir mér þegar umræður fólks um yfirstandandi ríkisstjórnarmyndun snúast um persónulegt skítkast á stjórnmálamenn (geðheilsu þeirra, útlit, menntun o.fl.), logandi ótta við nýtt eða annað þjóðskipulag ásamt þeim fúla áróðri og eilífu fordómum um hægri og vinstri öflin þar sem hægri = stöðugleiki og einkaframtak en vinstri = sundrung og ríkisforsjá osfrv. sem hver étur upp eftir öðrum eins og páfagaukur. Er þetta ekki doldið þreytt tugga? Er þetta svona einfalt?