Ýmislegt

ja hérna

Niðurskurður

Langflottastur

Menntaskólinn í Kópavogi

Í Menntaskólanum í Kópavogi eru einstaklega góðir kennarar með mikinn metnað og trausta þekkingu á sínu fagi. Löngum hefur raungreinakennslan verið eitt af flaggskipunum, kennararnir reyndir og vinsælir, aðstaðan til fyrirmyndar og nemendur fá 2 verklega tíma aukalega í hverri viku til að gera tilraunir í eðlis- og efnafræði, líffræði og náttúruvísindum. Nemendum MK hefur vegnað mjög vel í raunvísindum á háskólastigi. En nú er komið að því að spara enn og aftur í MK, okkur er uppálagt að skera niður um 23 milljónir á þessu ári. Þar sem búið er að halda skólanum í helgreipum árum saman er ekki af miklu að taka en viðbúið er að þessir verklegu tímar verði meðal þess sem verður látið fjúka. Það er veruleg eftirsjá að þeim en það er sárt þegar maður veit að sama upphæð verður sett í að borga einhverjum embættismönnum blóðug biðlaun eða starfslokagreiðslur þegar þeir eru látnir fara vegna vanrækslu sinnar, græðgi og sérgæsku.

Ræsisrakkinn

Fór að sjá Slumdog Millionaire  í gærkvöldi. Skemmtileg mynd, margar flottar tökur  og  sjónarhorn, góður leikur, innsýn í framandi menningarheim. Gríðarlegt ríkidæmi og hrikaleg örbirgð, börn misnotuð, seld og þrælkuð. Svo endaði allt með indverskum bollywood-fíling í lokin. Gaman, gaman.

Þreytt tugga

Slæmt þykir mér þegar umræður fólks um yfirstandandi ríkisstjórnarmyndun snúast um persónulegt skítkast á stjórnmálamenn (geðheilsu þeirra, útlit, menntun o.fl.), logandi ótta við nýtt eða annað þjóðskipulag ásamt þeim fúla áróðri og eilífu fordómum um hægri og vinstri öflin þar sem hægri = stöðugleiki og einkaframtak en vinstri = sundrung og ríkisforsjá osfrv. sem hver étur upp eftir öðrum eins og páfagaukur. Er þetta ekki doldið þreytt tugga? Er þetta svona einfalt?

Bóndadagurinn

Til hamingju með bóndadaginn!

Til hamingju með bóndadaginn, elskan!

 Á bóndadegi er miður vetur. Veturinn er hálfnaður! Þorri er fjórði mánuður ársins í gamla norræna tímatalinu. Þorri hefst í þrettándu viku vetrar (18.-24. janúar) miðað við Gregoríanska tímatalið) og alltaf á föstudegi. Fyrsti dagur þorra er nefndur bóndadagur en þann dag var sú hefð að bóndinn hoppaði í kringum bæinn á nærhaldinu einu fata. Einnig var hefð að húsmóðirin færi út kvöldið áður og byði þorranum inn í bæ.  Síðasti dagur þorra er nefndur þorraþræll. Þorri er nefndur í heimildum frá miðöldum sem persónugervingur vetrarins og þar er einnig minnst á þorrablót,  en ekki er vitað um hvað þau snerust. Þorrablót eru svo tekin upp sem veislur „að fornum sið“ undir lok 19. aldar.

Þjóðráð

Ég er ekki pólitíkus en ég er hagsýn húsmóðir og mér dettur ýmislegt í hug sem gæti orðið okkur að liði til að komast út úr þessu ófremdarástandi sem nú ríkir í þjóðfélaginu. T.d.

1. Skipta inná á alþingi, þjóðnýta ýmsa hagfræðinga og spekinga  í 100 daga til að koma skikki á hlutina, t.d. menn eins og Pál Skúlason, Agnesi Bragadóttur, Guðmund Ólafsson o.fl. Fá óháða lögmenn, endurskoðendur og rannsóknaraðila til starfa ásamt óhlutdrægum upplýsingafulltrúa sem miðlaði jafnóðum til almennings fréttum að því sem er að gerast. Gera upp skuldir og eignir og fá á hreint hver staðan er, forgangsraða og semja við lánardrottna um hagstæð lán og greiðslukjör.

2. Rekja og frysta allar eignir auðmanna, bankastjórnarmanna og þeirra sem fært hafa stórar upphæðir milli reikninga, banka eða landa á undanförnum 6 mánuðum. Draga fram hverja einustu vísbendingum um spillingu, hagsmunatengsl og sukk og draga menn fyrir dóm sem hafa fórnað  almenningsheill fyrir eiginhagsmuni. Selja allar eignir erlendis sem hægt er að selja.

3. Fara vandlega  yfir öll „vafasöm“ hlutabréfakaup þar sem ekkert veð er annað en bréfin sjálf og augljóslega verið að hygla innherjum og einkavinum. Gera menn ábyrga fyrir svoleiðis skuldum, gera eignir þeirra upptækar og bjóða þeim greiðslukjör til eilífðar.

4. Frysta verðtrygginguna í nokkra mánuði meðan öldurnar lægir, lækka vextina svo fólki verði gert kleift og hafi lyst á að búa áfram í eigin húsnæði, það er ódýrara og betra til langframa en vanskil, landflótti og gjaldþrot. Frysta laun samhliða en ekki lækka þau, tryggja atvinnulausum mannsæmandi bætur, námskeið, hlutastörf, störf við hæfi í þágu samfélagsins sem skila arði til framtíðar. Tryggja velferð barna og unglinga með námskeiðum, niðurgreiðslum á skólamat, tannlækna- og sálfræðiþjónustu og skipulögðu æskulýðs- og tómstundastarfi, styrkja ríkisútvarpið, heilbrigðis- og skólakerfið.

5. Skera niður allt bruðl, setja framkvæmdir í salt í bili, ss. hönnun mislægra gatnamót og nýrrar miðbæjargötumyndar, stöðva byggingu verslunarmiðstöðva og hátæknisjúkrahúss,  hætta við virkjanir og olíuhreinsunarstöðvar en styrkja ferðaþjónustu og íslenskt hugvit og nýsköpun, sleppa júróvisjón og Feneyjatvíæringnum, leggja niður eða sameina sendiráð, fara yfir skattaupplýsingar og klófesta þá sem hafa himinháar tekjur en skila ekki tilskildum hluta þeirra til samfélagsins. Setja skorður við stofnun nýrrar kennitölu fyrir aðila í fyrirtækjarekstri sem hafa farið í þrot og skilið eftir sig sviðna jörð.Hætta öllu utanríkisvináttubrölti sem kostar stórfé en skilar sáralitlu eða engu en setja öfluga nefnd í að kanna ESB-málið á hlutlausan og faglegan hátt með hagsmuni þjóðarinnar að leiðarljósi.

Sjálfsagt má gera fleira og betur en einhvers staðar verður að byrja.

Ýmsar leiðir færar

Góð grein eftir Benedikt Sigurðarson í Mbl. í dag. Hann segir m.a.:

„Forsendur verðtryggingar hafa til skemmri tíma fallið. Það er ekki hagfræðilega mögulegt að rökstyðja að verðtryggðar skuldbindingar í íslenskum krónum verði undanþegnar »kreppuleiðréttingu« þegar eignaverð fellur um allt að 50% að raunverðmæti og gengi krónunnar og innlend verðbólga fella gjaldmiðilinn sem við eigum okkar daglegu viðskipti í um 30-50%. Óskert vísitölumæling frá ársbyrjun 2008-ársloka 2010 mun hækka verðtryggðu lánin um a.m.k. 30%. Fyrir liggur að skuldsetning yngri fjölskyldnanna í landinu var þannig að nærri 70% af þeim höfðu meira en 60% veðsetningu á sínum húseignum í ársbyrjun 2008. Auk þess er hátt hlutfall unga fólksins með verðtryggð námslán – sem eru kannski á bilinu 6-14 milljónir á hverja fjölskyldu. Fyrir árslok 2010 mun höfuðstóll lána hjá öllu þessu fólki verða umtalsvert hærri en mögulegt söluverðmæti eignanna – jafnvel svo munar 10-15 milljónum í mörgum tilvikum. Að óbreyttu liggur fyrir að greiðslubyrði alls þessa fólks verður óbærileg, jafnvel þótt menn haldi vinnu sinni og verði fyrir hóflegri tekjuskerðingu. Hluti hópsins mun geta haldið eignum sínum og staðið undir greiðslum í 20-30 ár – og þannig lifað við rýran kost. Sala eignanna framkallar hins vegar óumflúið tap sem vega mun varanlega að fjárhagslegri afkomu fjölskyldnanna til lengri tíma og setja einhverja endanlega á hliðina. (…) Það er tæplega umdeilt að hér ríkja neyðaraðstæður – sem réttlæta óvenjulegar og tímabundnar aðgerðir af hálfu stjórnvalda. Neyðaraðstæður kalla á róttækar og einfaldar lausnir. Slíkar lausnir eru til en mega ekki dragast mikið lengur. Handstýra verður með löggjöf þeirri »kreppuleiðréttingu« sem verðtryggðar lánaskuldbindingar taka á sig – til jafnræðis við önnur peningaleg verðmæti. Neysluvísitalan og samsetning hennar er verulega umdeilanleg viðmiðun og ótækt að miða við slíkan grunn í gegn um kreppuna og gengishrunið. Sanngjarnar og færar leiðir út yfir skelfingartímabilið geta verið tvær. Frysting vísitölu húsnæðislána mv. 1. mars 2008 leiðir til þess að höfuðstóll lána heldur nafnverði þess tíma. Frystingin mun samt ekki ein og sér koma í veg fyrir að höfuðstóll fasteignaláns hækki umfram verðmæti hinnar veðsettu eignar eins og spár gera ráð fyrir, en frestar því hins vegar og fækkar verulega slíkum tilvikum.“

Benedikt bendir á einfaldar leiðir til að minnka efnahagsvandann (nýjar vísitölur) en enn bólar ekki á neinum vitrænum aðgerðum frá hendi íslenskra stjórnvalda. Það er engin lausn að skera niður rekstur og þjónustu í helstu stofnunum þjóðarinnar, segja upp fólki og senda það á guð og gaddinn og herða svo að launþegum og húseigendum að skuldabyrðin verði óbærileg og lífskjörin óviðunandi. Ekkert þjóðfélag virkar án þess að þegnarnir séu vinnufærir, hafi húsaskjól, eigi kost á læknisþjónustu, menntun o.s.frv. Er leið Benedikts ekki vel fær?

Ófriður

Mér skilst að á Gazasvæðinu svonefnda (e. Gaza Strip) hafi verið stríð síðan um miðja síðustu öld. Gyðingar og Arabar berast þar á banaspjót og hvorugur vill víkja. Arabar byggðu Gaza sem stendur við ylvolgt Miðjarðarhafið en Gyðingar voru landlausir og þjóðir heims sakbitnar eftir seinni heimstyrjöldina og létu þessa landspildu (sem er ekki nema 41 km að lengd og 6-12 á breidd) eftir í sárabætur, án þess að ræða það frekar við Arabana. Kynslóðirnar á svæðinu, 1.4 milljónir manna,  þekkja ekki annað en ófrið og sprengjugný, grimmd og hatur. Fólkið á Gaza er í herkví, umkringt skriðdrekum og hermönnum, vatn og nauðsynjar á þrotum. Hvað verða  margir drepnir í nótt?

Einhver hagnast á þessu striði

Einhver hagnast á þessu stríði

Ættingjar

Ég er svo heppin, ég á svo skemmtilega ættingja og frændsystkini í báðar ættir. Við frændsystkin í föðurætt hittumst í boði hjá Bergþóru milli hátíðanna og skemmtum okkur konunglega. Allir mættir nema Palli frændi. Í geiminu kom skýrt fram að á facebook („Facebook hjálpar þér að tengjast fólkinu í lífi þínu“) er aðalstuðið og allt að gerast, þar eru víst myndir úr boðinu. Kannski maður skrái sig… Gott sketsið um facebook í áramótaskaupinu!

Bráðum koma…

Jólastússið er að ná hámarki. Ég á eftir að kaupa 2 jólagjafir, eitt jólatré, fylla ísskápinn og búa til toblerone-ís og hrísgrjónarönd með karamellusósu sem verið hefur eftirréttur á jólum á mínu heimili frá því ég fæddist (uppskrift frá mömmu). Svo eru smá þrif, tiltekt og skreytingar, bara gaman. En svo eru bara 2 rjúpur komnar í hús við illan leik, mig vantar helst 1-2 í víðbót ef vel á að vera. En veiðitímabilið er víst búið. Ég er búin að fara á bókasafnið og birgja mig upp af bókum og dvd svo ég býst við huggulegum jólum þótt spáð sé rigningu og meiri kreppu.