Frostaveturinn 2008

Ég álpaðist til að kaupa bíl og taka milljón að láni fyrir honum, s.s. bílalán, myntkörfulán, þ.e. japönsk jen og svissneskir frankar. Það var ekki í neinu græðgiskasti eða óráðsíu, mig vantaði sæmilega viðhaldsfrían fjölskyldubíl (árg. 2003) og kjörin á íslenskum lánamarkaði eru það léleg og okrið þvílíkt að krónan mátti falla ansi langt niður áður en myntkörfulánið yrði dýrara. Á erlendum lánum er heldur ekki uppgreiðslugjald, hægt að breyta myntsamsetningunni á samingingstímanum og lánið greiðist hraðar niður. En þrátt fyrir varfærni og margs konar útreikninga sýnist mér að þetta hafi verið mistök. Upphafleg lánsáætlun gerði ráð fyrir 35,000 á mánuði sem ég, virðuleg miðstéttarkona í sæmilegum efnum, treysti mér alveg til að greiða við hver mánaðarmót enda enginn fjárglæframaður. En eftir „hrunið“ óx afborgunin hratt og nú er hún orðin 75,000 sem er fullmikið fyrir heimilisbókhaldið auk þess sem lánið stendur nú í tveimur milljónum þótt ég hafi borgað samviskusamlega af láninu í heilt ár. Nú er allt frosið í efnahagslífinu. Og mér stendur nú til boða að „frysta“ afborganirnar með breytingu á bílasamningnum (við Glitni). Borga bara vexti og verðtryggingu í fjóra mánuði í þeirri von að gengi verði hagstæðara þá en samningurinn lengist sem því nemur. Höfuðstóllinn verði óbreyttur. Nú er ég alveg ráðvillt. Er það hagstætt? Er það ráðlegt? Hvað með vísitöluna frá desember og fram í apríl? Hver borgar það? Hvað ef gengið fer á flot? Eða verður því haldið föstu og hvað þýðir það? Ætti ég að taka spariféð mitt og borga inn á höfuðstólinn? Hverfur það þá í einhverja vaxta-verðbólgu-gengishít og verður að engu?

Ég hef nefnilega á tilfinningunni að þessi frysting sé eitthvað plat þótt mig hálflangi í aðra röndina að slá greiðslunum á frest. Ég þori varla að treysta bönkum, er ekki bara verið að svindla á manni? Ég treysti stjórnvöldum tæplega til að vera búin að koma jafnvægi á í efnahagslífinu eftir fjóra mánuði miðað við frammistöðu þeirra frá 7. okt. Hvernig á að vera hægt að lifa í þessu landi? En það sem mér finnst verst er að vera orðinn að börðum þræli, ég er þræll bankans, hann hefur mig að féþúfu, ég er mjólkurkýr og leiguliði, háð fáránlegum duttlungum og peningasveiflum sem eiga sér upptök í einhverju rassgati sem  mér kemur ekkert við.

Glæsikerran dýra

Glæsikerran dýra

7 athugasemdir

  1. Jahh… stórt er spurt!
    En glæsikerran er svo sannarlega glæsileg!
    Ég skil ekki alveg. Áttu að borga verðbætur á óverðtryggt lánið?
    Get ekki séð að það sé neitt betra.
    Það sem máli skiptir í þessu er trúlega gengið. Lánið þitt hefur í raun ekkert breyst heldur bara sú mynt sem notuð er til að greiða launin þín.
    Núna ertu að greiða háa afborgun í ISK en væntanlega er afborgunin í erlendu myntinni svipuð, ekki satt?
    Núna er dýrt fyrir þig að kaupa þann gjaldeyri sem þarf til að borga af láninu. Spurning hvað verður síðar. Ef krónan hækkar þá lækkar höfuðstóll skuldarinnar að sama skapi.
    Æ þetta er orðið allt of langt en málið er bara gengi krónunnar. Tel ekki að þú eigir að nota sparnaðinn þinn til að greiða upp eða inn á. Þú færð svo lítið fyrir íslendka sparnaðinn af jenum og frönkum. Verðum við ekki að vona að gengið eigi eftir að lagast?


  2. þetta er spurning hvort þú þorir að veðja á að þessir gjaldmiðlar verði dýrari eftir fjóra mánuði, eða ódýrari…. flestir spá að krónan lækki til að byrja með (þegar IMF lánið kemur) og síðan eftir 1-2-3 mán (hver veit !) þá fari hún að styrkjast aftur… sem er betra fyrir þig því þá ætti höfuðstóllinn að lækka (þ.e. ef krónan lækkar nógu mikið). Ef þú frystir þá skaltu nú leggja þá peninga fyrir og ekki eyða þeim í kjóla….Ég held að frysting sé illskásti kosturinn…

  3. Það er ekki hagur íslensks efnahagslífs, í hinu stóra samhengi hlutanna, að krónan hækki aftur í nánustu framtíð. Það helgast af því að við munum eyða næstu tugum ára í að afla gjaldeyris fyrir erlendum þrælalánum. Gjaldeyrisskapandi atvinnuvegir lifa mun betra lífi þegar gengisvísitalan er há.

    Ég held að samúð heimsins sé ekki með íslensku alþýðunni. Meira að segja Alþýðusambandinu er sama um hana.

    Eins og maðurinn sagði þá er óvissan núna það versta. Það er algjörlega ómögulegt að spá með einhverri vissu um framtíðina og í þannig ástandi er líklega verst að taka afdrifaríkar ákvarðanir í fjármálum.

    Ég held þú ættir bara að halda áfram að borga. En þetta segi ég með þeim fyrirvara að mamma hefur alltaf meira rétt fyrir sér í þessum málum en ég.

  4. Já mín kæra. Tek undir með Hannesi. Frysta lánið og leggja andvirði afborgunar,(svona um það bil) á ríkistryggða bankabók. Þar með ertu að veðja á að gengisvísitalan lækki eða hækki í það minnsta ekki.
    Ekki kaupa kjóla og alls ekki skó! Ef ykkur bráðvantar föt þá vísa ég á Hjálpræðisherinn. Bendi jafnframt á sparnaðarráð hagsýnnar húsmóður á bloggi Drengs.
    Spara, spara, spara!

Skildu eftir svar við Steinunn fræ Hætta við svar