Sú rödd var svo fögur
Karl minn færði mér að gjöf tónleikadiskinn með Vilhjálmi Vilhjálmssyni. Haldnir voru fjölsóttir minningartónleikar um hann í Laugardalshöllinni í október sl. en þá voru liðin 30 ár frá því að hann fórst í bílslysi i Lúxemborg. Hann var fæddur 11. apríl 1945 en er síungur og sígildur. Ég hef verið aðdáandi Vihjálms í áratugi og fór á tónleikana í Salnum sem voru ógleymanlegir. Þessi diskur hefur verið í spilaranum síðustu daga og að öðrum flytjendum ólöstuðum slær Egill Ólafsson í gegn hjá mér með kynþokka og sprengikrafti, dásamlegri rödd og ómótstæðilegri útgeislun. Sjáið og heyrið hann taka Jamaica með stæl, aðeins fýlupokar geta setið kyrrir.
UTILE et DULCI 
Sá þessa plötu auglýsta í gær og hugsaði með mér: „Af hverju ætti ég að kaupa plötu með lögum Villa Vill í flutningi einhverra annarra en hans?“
Villi Vill er ekki aðeins lögin sem hann söng. Villi Vill er röddin og túlkunin og það allt. Ég ætla bara rétt að vona að í kvöld verði Villi Vill aðeins spilaður með Villa Vill!
Enginn söngvari kemst með tærnar þar sem Vilhjálmur hefur hælana. Nú er hann víst kominn á feisbúkk: http://www.facebook.com/pages/Vilhjalmur-Vilhjalmsson/44649107386
Villi Vill var algert æði eins og sagt er nú til dags. Hann var skólabróðir minn og um tíma sessunautur. Þá var nú ekki leiðinlegt í tímum!