f.v. Halla, amma og Fríða. Myndin er tekin í Holti í sumar. Guðbjörg fjarri góðu gamni

Ég er gæfusöm í lífinu að mörgu leyti. Ég á t.d. spræka ömmu á tíræðisaldri og þrjár ömmusystur. Þær eru af þeirri kynslóð kvenna sem man tímana tvenna, átti mörg börn, fæddist í sveit en flutti svo á malbikið, fikraði sig út á vinnumarkaðinn þegar börnin voru uppkomin og hafði gömul gildi að leiðarljósi. Nægjusemi, nýtni og vinnugleði einkennir þessa kynslóð sem sækir messur og menningarviðburði, eldar þjóðlegan mat og heldur utan um fólkið sitt. Er eitthvað hægt að segja á þessum nótum um mína kynslóð?

Ég álpaðist til að kaupa bíl og taka milljón að láni fyrir honum, s.s. bílalán, myntkörfulán, þ.e. japönsk jen og svissneskir frankar. Það var ekki í neinu græðgiskasti eða óráðsíu, mig vantaði sæmilega viðhaldsfrían fjölskyldubíl (árg. 2003) og kjörin á íslenskum lánamarkaði eru það léleg og okrið þvílíkt að krónan mátti falla ansi langt niður áður en myntkörfulánið yrði dýrara. Á erlendum lánum er heldur ekki uppgreiðslugjald, hægt að breyta myntsamsetningunni á samingingstímanum og lánið greiðist hraðar niður. En þrátt fyrir varfærni og margs konar útreikninga sýnist mér að þetta hafi verið mistök. Upphafleg lánsáætlun gerði ráð fyrir 35,000 á mánuði sem ég, virðuleg miðstéttarkona í sæmilegum efnum, treysti mér alveg til að greiða við hver mánaðarmót enda enginn fjárglæframaður. En eftir „hrunið“ óx afborgunin hratt og nú er hún orðin 75,000 sem er fullmikið fyrir heimilisbókhaldið auk þess sem lánið stendur nú í tveimur milljónum þótt ég hafi borgað samviskusamlega af láninu í heilt ár. Nú er allt frosið í efnahagslífinu. Og mér stendur nú til boða að „frysta“ afborganirnar með breytingu á bílasamningnum (við Glitni). Borga bara vexti og verðtryggingu í fjóra mánuði í þeirri von að gengi verði hagstæðara þá en samningurinn lengist sem því nemur. Höfuðstóllinn verði óbreyttur. Nú er ég alveg ráðvillt. Er það hagstætt? Er það ráðlegt? Hvað með vísitöluna frá desember og fram í apríl? Hver borgar það? Hvað ef gengið fer á flot? Eða verður því haldið föstu og hvað þýðir það? Ætti ég að taka spariféð mitt og borga inn á höfuðstólinn? Hverfur það þá í einhverja vaxta-verðbólgu-gengishít og verður að engu?

Ég hef nefnilega á tilfinningunni að þessi frysting sé eitthvað plat þótt mig hálflangi í aðra röndina að slá greiðslunum á frest. Ég þori varla að treysta bönkum, er ekki bara verið að svindla á manni? Ég treysti stjórnvöldum tæplega til að vera búin að koma jafnvægi á í efnahagslífinu eftir fjóra mánuði miðað við frammistöðu þeirra frá 7. okt. Hvernig á að vera hægt að lifa í þessu landi? En það sem mér finnst verst er að vera orðinn að börðum þræli, ég er þræll bankans, hann hefur mig að féþúfu, ég er mjólkurkýr og leiguliði, háð fáránlegum duttlungum og peningasveiflum sem eiga sér upptök í einhverju rassgati sem  mér kemur ekkert við.

Glæsikerran dýra

„Hei strákar, muniði lánið þarna sem við tókum til að kaupa hlutabréfin í bankanum? Til að plata fólkið og græða smá sjálfir, og búa til flottar tölur í ársskýrsluna, ha muniði? Verðum við ekki að græja það eitthvað? Annars lendum við í að borga helvítis bréfin. Þetta eru margir milljarðar maður, ætlarðu að borga af því til dauðadags eða? Verðum við ekki að afskrifa þetta einhvern veginn og setja gróðann á góðan stað? Haldiði ekki að einhver fatti það? Nei, það eru allir sofandi og treysta okkur alveg hundrað prósent, nú, ef það fattast, þá verður það bara smá nöldur i svona hálfan mánuð, blásið upp í fjölmiðlum og svona einsog vanalega en svo er allt gleymt, maður. Já, ókei, þetta eru nú ekki geimvísindi, græjum þetta, núna!“

Mér hefur tekist að nurla saman á mörgum árum nokkrum þúsundum króna, með blóði, svita og tárum, í svonefndum ríkisskuldabréfum sem eru nokkuð örugg en þó aðeins verðtryggð að hluta og í einhverjum verðbréfum að hluta. Í ótryggu efnahagsástandi hugsaði ég ráð mitt og ákvað koma þessum krónum inn á handhæga sparisjóðsbók og helst að eyða þeim sem fyrst. Ég lét glepast af auglýsingum Spron um 10% vaxtaauka „…á áunna vexti“. Hjá huggulegum þjónustufulltrúa komst ég að nokkru merkilegu sem mig hafði aldrei órað fyrir í fávisku minni og fjárhagslegu meðvitundar- og grandaleysi í gegnum tíðina. Inneign á sparisjóðsbók er ekki verðtryggð! Nema hún sé bundin í 3 ár! Og það er bannað að verðtryggja inneignir, það er bannað með nokkurra ára gömlum lögum frá Seðlabankanum! Hvernig er þá hægt að hafa útlán verðtryggð með góðri samvisku? Af hverju er það ekki bannað líka? Er ég algjört fífl?

Það er mikill heiður að vera klukkaður af aðalbloggaranum, Dreng frænda mínum. Here are the results of the icelandic jury:

1. Fjögur störf sem ég hef unnið um ævina:

• bera fiskbakka á borð í Hraðfrystistöð Þórshafnar
• skeina og mata á elliheimili
• vélrita og hella á kaffi í Lífeyrissjóði SÍS
• ritstýra þorpsblaðinu

2. Íslenskar myndir sem ég held upp á:

• Nesið
• Nýtt líf
• Kátir dagar
• Brúðguminn

3. Fjórir staðir sem ég hef búið á:

• Hálsvegur 7
• Austurgerði 10
• Stóragerði 24 
• Víðilundur 14 a 

(aukaspurning) 3.a Einn staður sem ég myndi aldrei búa á:

• Tromsö 

4. Fjórir staðir sem ég hef heimsótt í fríum:

• Langisjór 
• Snæfellsnes
• Landmannalaugar
• Fjaðrárgljúfur 

5. Fjórir sjónvarpsþættir sem mér líkar:

• Tudors
• Blackadder
• Klovnen
• Fawlty Tower 

6. Fjórar síður sem ég skoða daglega:

• hvaderimatinn.is
• flickr.com/photos/valkyr
• drengur.wordpress.com 
• 2modern.com

7. Fernt sem ég held upp á matarkyns:

• karrí
• hvítlaukur
• súkkulaði
• rjómi 

8. Fjórar bækur sem ég hef oft lesið:

• Íslandsklukkan 
• Faðir, móðir og dulmagn bernskunnar
• Anna
• Egils saga 

9. Fjórir staðir sem ég myndi helst vilja vera á núna:

• Amsterdam, hjá Óttari mínum
• Hawaii
• Márítaneyju
• Dubai

10. Bloggarar sem ég klukka (þ.e. þurfa að gefa upp samsvarandi gagnslausar upplýsingar):

• Helgi Mar
• Silja
• Hildigunnur

Það var nú næs að vera á Akureyri, þeim fagra bæ. Verst hvað tíminn flaug hratt, ég hitti t.d. Nínu í hálftíma, Ester í korter og Dreng í 5 mín. svo ég nefni mína dyggustu blogg-áhangendur. Skrapp aðeins til ömmu sem er svo falleg og góð og eldhress á tíræðisaldri en það er jákvæð og gleðirík skapgerð hennar sem heldur henni ungri og frískri. Ætla að taka hana mér til fyrirmyndar í lífinu og kífinu.

Ferðalagið gekk vel þrátt fyrir að ég sé bæði nærsýn og náttblind og ökuskírteinið mitt löngu útrunnið… Og gott var að koma heim, náði Dagvaktinni alveg mátulega.

Einar Kristjánsson frá Hermundarfelli

Brynjar fiktaði aðeins í gamalli moggamynd af afa mínum, Einari Kristjánssyni frá Hermundarfelli. Ég er að leita að betri mynd af honum.

Á morgun förum við Inga til Akureyrar í orlof, verðum í bústað með Þuru systur og hennar fjölskyldu. Ég hlakka til að hitta vini og ættingja á Akureyri, þeim fagra bæ, liggja í leti og lesa.

http://galerie.best4sports.de. Photpgrapher: Armin Kübelbeck

Mikið var gaman að hlusta (og ekki síður að horfa) á Ólaf Stefánsson í hinum frábæra þætti Sunnudagskvöldi með Evu Maríu. Pælingar hans um heiminn og okkur sjálf eru svo skemmtilegar og vitrænar og vöktu áhuga hjá mér á að lesa mér meira til, m.a. um fjórða valdið og tilvistina yfirleitt, reyna að hugsa sjálfstætt og hætta að láta segja mér hlutina, blekkja mig og deyfa með fjölmiðlafári og bulli. Áfram Ólafur!

Nú líður að árshátíð Átthagafélags Þórshafnar og nágrennis sem oft er nefnd „Sláturhúsballið“ manna á meðal. Stuðið verður annað kvöld og hefst með fordrykk kl. 19. Miðasala hefur gengið vel að sögn fulltrúa skemmtinefndar og verður mikið um dýrðir eins og vanalega. Þriggja rétta kvöldverður og flott hljómsveit. Hápunktur kvöldsins er jafnan hátíðarræðan og fréttapistill frá Þórshöfn sem Heiðrún Óladóttir sér um síðan Jóna Þorsteins flutti. Þá er veglegt happdrætti og ýmis skemmtiatriði. En skemmtilegast er þó að hitta gamla Þórshafnarbúa og nærsveitunga. Þetta er sautjánda skiptið sem þessi samkoma er haldin og alltaf mæta um og yfir 100 manns. Það sýnir vel samstöðuna sem ríkir meðal brottfluttra Þórshafnarbúa, stoltið af upprunanum leynir sér ekki.

Fagurt um að litast í þorpinu

Það þarf alltaf tvo til að fífla (ísl. orðabók: gabba, glepja). Einn auðtrúa og annan svikulan. En látum ekki fjölmiðla og stjórnmálamenn hér á landi afsaka yfirstandandi arðrán og efnahagshrun með því að almenningur hafi hegðað sér eins og fífl.