Afmælisbörnin fóru á Hereford í gærkvöldi til að gera sér dagamun. Þar er tilboð í gangi í október, humar í skel, önd orange og marengsturn á 5.990. Humarinn var aðeins of mikið eldaður (fjórir litlir halar), öndin var ekkert spes, sósan var ágæt, grænmetið óspennandi en fandant-kartaflan mjög góð. Desertinn var svona la la. Jindalee rauðvínið var hins vegar mjög gott (Merlot). Við getum ekki mælt með þessu tilboði hjá Hereford, því miður. Það vantaði alla alúð í þetta. Þjónninn stóð sig vel, staðurinn var troðfullur af túristum.

Það er afmæli í dag! Við erum 46 ára, gamla settið. Brynjar ætlar að setja á sig þverslaufuna í tilefni dagsins.

Pabbi á afmæli í dag,  69 ára. Hann er einstakt ljúfmenni, húmoristi, mikill jafnaðarmaður, hagmæltur, skapgóður og blíðlyndur, bókhneigður og ástríkur faðir og afi. Til hamingju með daginn!

Ég skil ekki hvernig aðgerðir ríkisstjórnarinnar eiga að leysa skuldavanda heimilanna, allavega míns heimilis. Mikilvægt skref var tekið með að færa niður skuldastöðuna og byrja upp á nýtt og tengja lánin við launavísitölu en ekki vístölu neysluverðs en hvaða djók er þetta með að lengja lánstímann þá um þrjú ár? Bara það eitt kostar mig margar milljónir eins og staðan er nú. Þetta er bjarnargreiði og hefndargjöf í einum pakka. Ég gat ekki betur heyrt á félagsmálaráðherranum fallega að illa dulinn tilgangur þessara aðgerða væri að tutla áfram mjólkurkúna sem á samtímis að strýkja með sköttum. Ég sé ekki sanngirnina í þessu. Spaugstofan var ansi beitt á laugardaginn þegar hún sýndi skuldarana sem voru rukkaðir út yfir gröf og dauða. Kannski ætti maður að ganga í flokk þeirra sem ætla í greiðsluverkfall og borga ekki neinum neitt sem gerir ekki neitt fyrir neinn.

Mogginn er möst um helgar, hann er lesinn í tætlur með kaffi og rúnnstykki. Í honum eru oft fínar greinar,  skemmtileg viðtöl og  flottar myndir. Ég hef verið viðloðandi blaðið, vann þar á auglýsingadeildinni m.a. og skrifaði fjölmiðlapistla og ritdóma árum saman. Þarna vann gott fólk gott starf. Ég var ekki sátt þegar Þröstur Helgason var rekinn, hvað þá Ólafur Stephensen og furða mig mjög á ráðningu nýrra ritstjóra blaðsins. Til hvers er fólk að læra fjölmiðlafræði í háskóla ef gamlir pólitíkusar fá feitustu djobbin í bransanum án þess að hafa nokkrar sérstakar kvalifikasjónir í þá veru? Í sunnudagsblaðinu er boðað að brátt muni sannleikurinn um bankahrunið koma í ljós í ítarlegum greinaflokki. Það minnti mig á hið gríðarlega vald sem  fjölmiðlar hafa til að búa til og stjórna veruleika fólks og ekki síður rifjaðist upp fyrir mér sovésk blaðamennska, PRAVDA, ritskoðun, sögufalsanir og áróður. Þetta leggst illa í mig.

Þessi nostalgíska mynd af gelgju á fjórtánda ári var tekin veturinn 1977. Erum við ekki líkar mæðgur?

Inga tók sig til um daginn, lét lita á sér gullhárið og er orðin dökkhærð.