Ýmislegt

ja hérna

Enn endurfundir

Ég er enn uppnumin eftir endurfundina og svo margt rifjast upp fyrir mér, t.d. Ritæfingar, reikningsbók eftir Elís Bjarna, Kalli handavinnukennari, Biggi Söng, Dagsins besta melódí, blár leikfimibolur og heimalærdómur og kakó hjá Helgu Gunnlaugs.  Hér má sjá nokkra bekkjafélaga í keiluspili, f.v. Ásdís  er rosa flott í bleikum bol, Þorsteinn (barnaskóla-flamminn) situr og glottir við tönn, Helgi Bergþórs var að koma í fyrsta sinn og þekkti mig ekki fyrst, Tumma var snarbrött að vanda, fremstir sitja þeir Valdi Ö og Bjarni Ármanns, báðir snillingar. Þorsteinn og Helgi eru ekki á bekkjarmyndinni, Helgi sagðist hafa skrópað einu sinni og það var þegar bekkjarmyndin var tekin en Þorsteinnn hefur engar skýringar gefið á fjarveru sinni. Kannski þurfti hann að skila þvagprufu.

 

F.v. er Ásgeir Ásgeirsson, keilusnillingur og kvennaljómi, Hafdís Ólafs sem tók miklu framförum í keilunni, Bjögga sem rúllaði þessu upp og Sigga Jóhanns sem stóð alveg við yfirlýsingarnar um leikni sína í íþróttinni. Þessar fögru konur má allar sjá á bekkjarmyndinni

Endurfundir árgerð 63

6. bekkur, 8. stofaUm helgina voru endurfundir hjá 1963-árganginum í Barnaskóla Akureyrar. Gleðin hófst hjá gamla bekknum mínum með samveru og keiluspili og svo var matur og ball í Lóninu. Það var almennt vel mætt og mikil stemning, góður matur og frábært ball þar sem gamlir slagarar voru rifjaðir upp og dansgólfið var troðið allan tímann. Mér fannst alltaf mjög gaman í skólanum, mér gekk vel að læra, átti góðar vinkonur og var skotin í strákunum í bekknum (mest í Valda B og Þorsteini Hjalta), og ég vildi ekki skipta yfir í Lundaskóla þegar hann var stofnaður rétt hjá heimili mínu í Víðilundinum. Í mínum bekk voru frábærir krakkar og oft glatt á hjalla þótt við séum öll mjög alvarleg á bekkjarmyndinni frá 1976. Við vorum að mig minnir 27 í bekknum, á myndina vantar a.m.k. þrjá. Við erum öll við hestaheilsu,  lifum góðu lífi og finnst mjög gaman að hittast en þetta er í þriðja sinn sem við gerum okkur glaðan dag saman. Næst er stefnan tekin á fimmtugsafmælisárið, 2013.

Mótmælendur í Helguvík

Þessa frétt á mbl.is væri hægt að orða svona: 

Frá mótmælunum í morgun. Hluta hópsins var vísað af vinnusvæðinu þegar lögreglan kom á staðinn upp úr kl. sjö í morgun. Víkurfréttir/Ellert

Að sögn lögreglunnar á Suðurnesjum hlekkjuðu sex hugdjarfir mótmælendur samtakanna Saving Iceland sig við vinnutæki á vinnusvæðinu í Helguvík í morgun. Þetta eru dugmiklir einstaklingar sem eru tilbúnir að fórna miklu til að vekja athygli á málstað sínum, sem er að afstýra allri stóriðju sem getur spillt íslenskri náttúru. Skv. vinnureglum voru þeir handteknir og færðir til skýrslutöku. Að sögn lögreglu kom ekki til neinna átaka enda boðar þessi hópur ást og frið og svo var öllum sleppt. Tilgangi hópsins var náð, að láta almenning og umheiminn vita af fyrirhuguðum náttúruspjöllum  í Helguvík…

Þrisvar sinnum tvíburar

Ég var að lesa tvær bækur sem báðar eru um tvíbura. Önnur heitir einfaldlega Tvíburarnir og kom út 2007. Hún er eftir Tessu de Loo (f. 1946), hollenskan rithöfund  búsettan á Spáni. Þar segir frá tvíburasystrum, Önnu og Lottu, sem skiljast að þegar þær eru 6 ára, önnur verður eftir í Hollandi en hin flytur til Þýskalands. Heimstyrjöldin síðari brýst út og báðar ganga þær í gegnum miklar hörmungar. Þær hittast svo aftur á heilsuhæli á gamals aldri og þá er óumflýjanlegt að gera fortíðina upp. Fín saga, var kvikmynduð 2003. Hin bókin er frá níunda áratug síðustu aldar Á Svörtuhæð eftir Bruce Chatwin, efnilegan enskan rithöfund sem skrifaði bæði skáldsögur og ferðasögur, en lést tæplega fimmtugur úr eyðni 1989. Bók hans fjallar um tvíburabræðurna Lewis og Benjamin sem búa á afskekktum sveitabæ í Wales og foreldra þeirra. Þetta er ljúfsár saga, um átthaga, nostalgíu, glötuð tækifæri, bræðrabönd og kærleika. Svo var þáttur í útvarpinu í dag þar sem verið var að fjalla um snilldartónlist  blindu bræðranna úr Vestmannaeyjum, þeirra Gísla og Arnþórs. Smellpassaði í þemað.

Mánudagur

Hvorki fór ég í ferðalag um helgina né tók ég til hendinni í bílskúrnum. Hins vegar fékk ég góðan gest í heimsókn á laugardagskvöldið, Þorstein frænda minn, hvalveiðimann og stjórnmálafræðing. Á sunnudaginn var afmæli hjá Haraldi bónda á Laugalandi í Holtum, mági mínum, og voru móttökur höfðinglegar að vanda. Það er tómlegt heima, Inga mín er komin til Danmerkur í orlof og lætur vel af sér. Og Óttar minn í Hollandi að taka stórar ákvarðanir varðandi framtið sína. Ég hef verið að lesa helling, með tebolla og Lu-kex, dottað og látið mér líða vel.