http://galerie.best4sports.de. Photpgrapher: Armin Kübelbeck

Mikið var gaman að hlusta (og ekki síður að horfa) á Ólaf Stefánsson í hinum frábæra þætti Sunnudagskvöldi með Evu Maríu. Pælingar hans um heiminn og okkur sjálf eru svo skemmtilegar og vitrænar og vöktu áhuga hjá mér á að lesa mér meira til, m.a. um fjórða valdið og tilvistina yfirleitt, reyna að hugsa sjálfstætt og hætta að láta segja mér hlutina, blekkja mig og deyfa með fjölmiðlafári og bulli. Áfram Ólafur!

Nú líður að árshátíð Átthagafélags Þórshafnar og nágrennis sem oft er nefnd „Sláturhúsballið“ manna á meðal. Stuðið verður annað kvöld og hefst með fordrykk kl. 19. Miðasala hefur gengið vel að sögn fulltrúa skemmtinefndar og verður mikið um dýrðir eins og vanalega. Þriggja rétta kvöldverður og flott hljómsveit. Hápunktur kvöldsins er jafnan hátíðarræðan og fréttapistill frá Þórshöfn sem Heiðrún Óladóttir sér um síðan Jóna Þorsteins flutti. Þá er veglegt happdrætti og ýmis skemmtiatriði. En skemmtilegast er þó að hitta gamla Þórshafnarbúa og nærsveitunga. Þetta er sautjánda skiptið sem þessi samkoma er haldin og alltaf mæta um og yfir 100 manns. Það sýnir vel samstöðuna sem ríkir meðal brottfluttra Þórshafnarbúa, stoltið af upprunanum leynir sér ekki.

Fagurt um að litast í þorpinu

Það þarf alltaf tvo til að fífla (ísl. orðabók: gabba, glepja). Einn auðtrúa og annan svikulan. En látum ekki fjölmiðla og stjórnmálamenn hér á landi afsaka yfirstandandi arðrán og efnahagshrun með því að almenningur hafi hegðað sér eins og fífl.

Nú eru margir Íslendingar reiðir og bitrir. Sem vonlegt er, hér á landi er allt í tómu tjóni í efnahagsmálum. Öllu er snúið á haus, hinir ráðdeildarsömu tapa sparnaði og lífeyri en fjárglæframennirnir stinga af með þýfið og þurfa hvorki að skila einni einustu krónu eða bæta skaðann á nokkurn hátt. Þeir sem höfðu lágu launin og voru trúir yfir litlu borga brúsann næstu 150 árin og hafa enga von um kjarabætur á næstunni meðan peningasukkarar á ofurlaunum og makráðir stjórnmálamenn með feitan eftirlaunadíl setja upp sakleysissvip, halda því hiklaust fram að þeir séu ekki sökudólgar og vilja engar nornaveiðar. Og við látum þetta yfir okkur ganga með gamla viðhorfinu „þetta reddast, við komumst í gegnum þetta“.

Hér er þrusugott blogg sem allir ættu að lesa: Lára Hanna, skrifar um mótmæli og íslenska þjóðarsál.

Ég er hætt að hlusta á þreyttar klisjur  og undanbrögð stjórnmálamanna í fjölmiðlum en er að átta mig á því að ef enginn af þessum glæponum er látinn taka ábyrgð eða sæta refsingu fyrir prettina og hrun íslenska fjármálamarkaðarins er ég meðsek í augum heimsins, stimpluð svikari eins og gróðapungarnir. Íslenskir námsmenn og ferðamenn erlendis hafa fengið að finna fyrir því á síðustu vikum, þeir mæta fjandskap og fyrirlitningu. Ímynd lands og þjóðar hefur beðið óbætanlegt tjón, sennilega meiri en við gerum okkur almennilega grein fyrir núna. Ég er ekki bara neydd til að borga reikninginn með erfiði mínu og striti það sem eftir er ævinnar heldur sit ég líka uppi með skömmina.

Helgi Hóseason, mótmælandi

Ég vona að jákvæðar breytingar verði hér á landi og í heiminum öllum í kjölfar kreppunnar. Að efnis- og neysluhyggjan fjari út og inn komi önnur gildi, manneskjuleg og fjölskylduvæn. Að mennta-, heilbrigðis- og velferðarkerfi blómstri og áhersla verði lögð á að skila góðum og heilbrigðum þegnum út í samfélagið. Að öllu fólki líði vel og komi vel saman burtséð frá stétt og stöðu, trú eða þjóðerni. Að við áttum okkur á því hvað heilsan er dýrmæt og fjölskyldu- og vinabönd mikilvæg. Að gömul gildi verði aftur höfð í heiðri. Að samlíðan með öllu sem lífsanda dregur breiðist út. Að samvinna komi í stað samkeppni, nýjar hugmyndir fæðist, menn horfi inn á við, taki til í sálarkirnunum og finni hjarta sitt slá í takt við alheiminn. Þá er þetta kreppufargan ekki til einskis.