Við eigum afmæli í dag, 45+45! Kreppusúpa, upphitað kaffi og heildsölukökur í Hrauntungunni í dag!

Afmælisbörnin á góðum degi

Er það nú að koma á daginn sem ég hef lengi óttast, að seilst verði í eignir lífeyrissjóðanna?  Er það ekki rétt skilið hjá mér að eignir lífeyrissjóðanna eru sparifé almennings, það sem dregið hefur verið af launum fólks til að leggja fyrir til elliáranna? Eyrir fyrir lífið? Styðja við sjúka og aldraða? Búa heldri borgurum áhyggjulaust ævikvöld? Að vísu hef ég heyrt að einhverjir séu að gambla ábyrgðarlaust með þessa peninga bæði hér og í útlöndum og hafi jafnvel grætt eitthvað smá. En gróðabissnessinn er hverfull og það á ekki að taka áhættufé af lifibrauðinu.

Einhvern veginn hef ég lengi haft á tilfinningunni að þegar kemur að mér að fá lífeyrinn minn eftir áratugalanga þjónustu og farsælt ævistarf, þá verði peningarnir búnir.

Þarf ég að betla í ellinni?

Sumir segja að nú muni bágborið efnahagslífið rétta úr kútnum fyrst ríkið keypti í Glitni og að nú munum við skattborgararnir græða. Aðrir segja að nú fyrst fari að halla undan fæti og að ríkið hafi tapað milljörðum. Hvort er satt? Kannski hvorugt? Mér kemur það náttúrulega ekkert við.

Bekka frænka veit hvað hún syngur. Sjá bloggsíðuna hennar sem er þrungin visku, þekkingu og reynslu og auk þess á gullaldarmáli.

Nú er ég bara fávís kona, opinber starfsmaður og almennur launþegi. Ég vinn á skrifstofutíma alla daga sem ekki eru rauðir á dagatalinu, ég greiði mín launatengdu gjöld og legg mitt af mörkum til samfélagsins. Ég er svo gamaldags að ég legg áherslu á að standa í skilum, þrái að greiða niður skuldir mínar og langar að ávaxta mitt pund til að geta ornað mér við það í ellinni (mér sýnist eldri borgarar ekkert ofhaldnir). Svo heyri ég í útvarpinu að ríkið hafi skyndilega hlaupið til og keypt aftur mjólkurkúna sem sem var göbbuð út úr henni á spottprís í nafni einkavæðingarinnar og síðan blóðmjólkuð og útpískuð, á uppsprengdu verði. Mér skildist þegar var verið að gera kjarasamninga við almenning í landinu að engir peningar væru til. Ég bara sé ekki hvernig þessi „efnahagsaðgerð“ á að geta bætt hag minn og almennings í landinu (lækkað matarverðið, bensínið, heita vatnið…). Munu launin mín nú halda verðgildi sínu og hætta lánin að þenjast út? Það hélt ég að væri brýnast um þessar mundir. Hvað gerist ef banki fer á hausinn? Hvað gerist ef heimili eru í kröggum og fara á hausinn ? Kemur einhver og bjargar þeim? Eins og sjá má hef ég ekkert sérstaklega góða innsýn í efnahagsmál.