Ævisaga Vigdísar

Ævisaga Vigdísar Finnbogadóttur er hátt á fimmta hundrað síður, með myndum og heimildaskrá. Það er gaman að lesa hana, hún er vel skrifuð og skemmtileg. Bókarkápan er hins vegar hræðileg, afar vond ljósmynd  hjá JPV. Gleðilegt að fyrirmyndarkonan og forsetinn ástsæli skuli hafa verið með minnimáttarkennd sem unglingur og þjáðst af freknum og feimni, óöryggi og fullkomnunaráráttu og sem ung kona hafi henni fundist hún hafa klúðrað öllu lífi sínu, hætti í skóla og skildi við eiginmanninn. Þetta er samt eins konar glansmynd, ekki fær maður neitt að vita t.d. um uppruna dótturinnar, leyndarmálið bak við eilífa æsku Vigdísar (lýtaaðgerðir?) eða um ástarlíf hennar – enda kemur manni þetta náttúrulega ekkert við þótt mann blóðlangi að vita það. Ritdómur á leiðinni í mbl en birtur hér fyrir mína dyggu lesendur.

Bruðl

Mig hefur langað í þennan kertastjaka í nokkur ár en alltaf fundist það bruðl að spandera í hann, ekki síst eftir að kreppan skall á. Svo á ég líka fullt af kertastjökum.  En nú þegar ég hef fengið nokkra þúsundkalla útborgaða fyrir ritdóma og nefndarstörf ákvað ég að láta það eftir mér að kaupa mér hann, á uppsprengdu verði í Epal. Nú trónir hann í stofunni og ég hef ekki af honum augun.

Þýðingarverðlaunin 2009

Þá hefur dómnefndin góða lokið störfum í bili. Fimm bækur voru tilnefndar í dag um leið og íslensku bókmenntaverðlaunin. Það má heyra hér (undir lok Víðsjár).

Tilnefningar:

Elísa Björg Þorsteinsdóttir – Málavextir

Guðbergur Bergsson – Öll dagsins glóð

Kristján Árnason – Ummyndanir

María Rán Guðjónsdóttir – Kirkja hafsins

Sigurður Karlsson – Yfir hafið og í steininn

Áströlsk bomba með karamellukremi

235g döðlur

1 tsk matarsódi

120g mjúkt smjör

5 msk sykur

2 stk egg

3 dl hveiti

½ tsk salt

½ tsk vanilludropar

1 1/3 msk lyftiduft

Þeytið smjör og sykur vel saman og bætið eggjunum í, einu í senn. Þeytið vel og blandið síðan hveitinu, saltinu og vanilludropunum saman við. Bætið lyftiduftinu út í. Setjið döðlurnar í pott og látið vatn fljóta yfir. Látið suðuna koma upp, slökkvið á hitanum og látið döðlumaukið standa í pottinum í 3 mínútur. Bætið matarsódanum útí. Hellið ¼ bolla af döðlusoðinu út í og hrærið varlega. Blandið öllu döðlusoðinu útí að lokum. Smyrjið u.þ.b. 8 cm hátt lausbotna form, sem er 24 cm í þvermál, og setjið deigið í formið. Bakist í 30 – 40 mín við 180°C. Berið fram með þeyttum rjóma og karamellusósu:

120g smjör

115g  púðursykur

½ tsk vanilludropar

¼ bolli rjómi

 Soðið við vægan hita í 3 mínútur. Hrærið í á meðan.

Öll dagsins glóð

Safn portúgalskra ljóða frá 1900-2008 í snilldarþýðingu Guðbergs Bergssonar:

ÞAÐ ÞARF ENGINN AÐ SEGJA MÉR

Það þarf enginn að segja mér

að aspir veki veruleikann með nekt sinni

þegar sólin umvefur þær, stoltar, einmanalegar,

hnarreistar við vatnborðið.

Úr fjarlægð nálgast menn með báta

Og vaða fljóið upp í klyft.

Folarnir hlaupa frjálsir um eyjarnar

en fara síðan um stíga

með ólar gyrtar um kviðinn

João José Cachofel (1920-1982)

 

GEITURNAR

Alls staðar þar sem er hálent og jörðin hrjóstrug eru geitur, svartar, afar kvenlegar að skoppa af einum steini á annan. Frá því ég var lítill hef ég verið hrifnn að þessum gálum. Ég átti eina, afi gaf mér hana og kenndi mér að nota hana þegar ég væri þyrstur, þrútnu volgu júgrin sem hendurnar léku við mjúklega áður en munnurinn færðist nær, svo mjólkin spýttist ekki um andlitið, hálsinn, brjóstið, og jafnvel, eins og stundum gerðist, hver veit nema að ásettu ráði, um litla ilmandi gatið. Geitin hét Malta og var hesturinn minn og hver veit nema fyrsta konan.

Eugénio de Andrade (1923-2005)