Höfundur: Steinunn Inga

"Maður hélt útsýni valda víðsýni, en endurtekningin er þrengri en mjór fjörður..." Guðbergur Bergsson, Anna 1969

Dagur 11-15

20. apríl

Dagarnir hafa runnið saman í eitt, mest hefur farið í bið eftir iðnaðarmönnum. Það sem þó er búið að gerast undanfarna daga er að stofuveggurinn fyrrum hraunaði er orðinn rennisléttur og nýmálaður og kemur mjög vel út (mynd síðar). Ofnarnir hafa verið sprautaðir og eru svo fallegir, þetta eru gamlir pottofnar með sál og sjarma sem lifnar nú við. Verkstjórinn er  búinn að semja við málarann um að lakka gluggana í stofu og eldhúsi líka enda hentugt að dunda við milli þess sem spartlið í nýja niðurtekna loftinu í eldhúsinu  (sem tók tvo menn heilan dag að setja upp) þornar.  Svo verkefnið vex og dafnar og líklega fer það fram úr fjárlögum sem var kannski það eina sem var öruggt í þessu ferli. Rafvirkinn kom þegar loftið var tilbúið og tengdi fyrir öllum fínu ljósunum. Eldhúsið fékk líka eina umferð af smarta Sæjulitnum. Loksins fengum við pípara í eldhúsið sem hefur nú hleypt yl á flottu gráu steinflísarnar 60×60 svo ráðskonan þarf ekki lengur að verða köld upp að hnjám þegar hún tiplar fram á morgnana, sýður grautinn sinn og situr við að lesa blöð eða hlusta á rás eitt á náttsloppnum.

Ráðskonan hefur slegið um sig í bráðabirgðaeldhúsinu með m.a. túnfiskpasta, indversku dahl, vegan hamborgurum, amerískum pönnukökum með berjum og súkkulaði, fersku salati með spínati ofl, falafel, grænmetissúpu, brokkólibuffum og laxi en í kvöld var bara snarl og egg enda takmörk fyrir því hvað ein kona nennir að elda á tveimur hellum og vaska allt upp í höndunum.

Hér má sjá sléttan vegginn (set betri mynd síðar), grindina í eldhúsloftinu áður en gipsplöturnar voru settar á, rörin upp úr gólfinu sem biðu píparans, flísalögn sem er langt komin en þurfti að bíða eftir píparanum og loks fína hólfið þar sem stillingin verður fyrir gólfhitann. Liturinn á veggjunum virðist vera grár á daginn en brúnn á kvöldin. Dásemd!

Dagur 10

Annar í páskum

Málari mættur. Allur dagurinn fór í að pússa, skera rönd meðfram loftplötum í stofu eftir subb sem síðasti málari skildi eftir sig…, grunna, blettaspartla og búa gluggana undir málningu. Á morgun verða ofnar sprautaðir og stóri nýspartlaði fyrrum hraunaði veggurinn málaður. Von er á rafvirkja og pípara, spennandi að sjá hvort það stenst.

Á myndunum sést langi veggurinn sem áður var hrufóttur og sprunginn en er nú sléttur eins og vatnsflötur í logni, eldhúsið nýblettað og grunnað og svo kokkaði verkstjórinn lax í gær í flóttamannabúðunum og þá var auðvitað tekin mynd.

Dagur 9

11. apríl

Málari mætir árla og gengur hratt undan honum. Búinn að mála niður stigann og vegginn með stóra málverkinu eftir hinn kunna listmann, Eirík Arnar. Við munum hengja það listaverk upp á morgun, páskadag, ásamt því að þrífa gólf og gera glugga tilbúna fyrir lökkun. Stofan verður tilbúin löngu á undan eldhúsinu því rafvirkinn er ekki til taks fyrr en á þriðjudag sem tefur alla vinnuna við loftið…

Ég sat við fræðistörf fram að hádegi, tók þá fram mitt glæsta reiðhjól og þeysti inn í Hafnarfjörð og til baka. Erfitt en hressandi. Svo ritstörf til kl 17. Veðrið var svo gott að nú eru garðhúsgögnin komin út á pall og sumarið má koma.

Ólæs maður

„Hvers vegna er mönnum ekki talið það til gildis i skóla að vera vel að sér um land og þjóð? Tungumálakunnátta i eigu þeirra, sem eru ómenntaðir að öðru leyti, er þeim til harla litils þroska. Nema hvað þeir geta bjargað sér á erlendum gistihúsum. Enda eru þaö helztu rök þeirra, sem vilja kenna stirðlæsum börnum ensku, að sá, sem kann ensku, geti ferðazt um allan hnöttinn — hvaða erindi, sem ólæs maður á um allan hnöttinn.“

Oddný Guðmundsdóttir, 1978

Annáll þjóðhátíðarársins

Hvurgi er komið að tómum kofa hjá Oddnýju minni:

Með sóma er hátíðarárið á enda.

En á það mig langar þó snöggvast að benda,

sem áður var sannað i sextíu ræðum

og samhljóða lofað i rituðum fræðum.

Þær hljóðuðu svona, þær sextiu ræður,

og sægur af greinum og minningaskræðum:

(Ég segi það hérna i örfáum orðum,

i örlitlum brag til að syngja undir borðum).

Háttvirtu landar, nú hefur það sannazt,

að háöldruð þjóð getur endalaust mannazt.

Heilan dag stóðum við hljóðir og prúðir,

með hugann við Þingvalla fornhelgu búðir.

Við stóðum sem hetjur á stöðugum fótum,

í stað þess að skriða i vilpumog gjótum.

Þar voru engir fólar með víndrykkjublaður.

Það var ekki drepinn einn einasti maður.

Menn óku ekki: fullir á stokka og steina,

en stefndu í rétta átt götuna beina,

og vegmóðir fengu ekki vambfylli neina.

Nú veitti ekki Ríkið sinn þjóðlega beina.

Menn fóru ekki um tjöldin með ráni og rupli

og reyndu ekki að auðgast á smávegis hnupli.

Trjágróður var ekki rifinn með rótum,

og remma var engin frá sorphaugum ljótum.

Einhverjir bjuggust við allt öðrum fregnum

af íslenzka ríkisins kynbornu þegnum.

Nú er ekki blessaður Frónbúinn feiminn.

Frægð okkar berst út um gjörvallan heiminn.

 

Oddný Guðmundsdóttir, 1974

Dagur 8

Málari mætti kl 8 eins og um var talað og hófst strax handa. Yfirsmiður kom og eftir 5 kaffibolla og 5 sígarettur var byrjað að smíða grind fyrir niðurtekna loftið. Það er þrælavinna sem tók allan daginn. Svo var ekki hægt að halda áfram því rafvirkinn á eftir að leggja fyrir ljósunum og hann er í fríi fram á þriðjudag. Þetta er víst algengt í bransanum, að bíða eftir næsta iðnaðarmanni dögum saman. En málarinn heldur áfram að spartla (búinn úr þremur 15 l fötum), mála meðfram og undirbúa, hann er með tvo hitablásara á fullu til að þurrka. Algjör meistari.

Ég stakk af frá fræðistörfum mínum í steypurykinu um stund og gekk á Úlfarsfellið í fyrsta sinn á ævinni. 2 m fjarlægðin virt í traffíkinni þar, greinilega fleiri sem fengu þessa hugmynd í samkomubanninu.

Hér er allt á hvolfi, ekkert páskaskraut, engin páskaegg, engir túlípanar. En messan á sínum stað í útvarpinu.

 

92741153_679987819440585_6732766389334966272_n

Hörkukallar, laghentir og laglegir

92934587_885523665264984_6669483589576425472_n

Nýi liturinn, hvaða blettur er þarna í loftinu? Aldrei séð hann fyrr…

Dagur 7

Nú gengur þetta loksins aðeins hraðar. Málari mætti kl 11 á miðvikudegi, eins og hann hafði sagst gera, og var að til kl 19. Eldhúsið var heilspartlað en þar eru veggirnir með létthraunaðri áferð og stofan undirbúin en þar er einskonar marengs á heilum vegg. Við verkstjórinn vorum búin að fara í Sorpu með gömlu kerruna hans pabba sem hefur heldur betur komið að góðum notum í þessum framkvæmdum. Við vorum búin að taka niður gardínur, þjappa öllum mublum saman á einn stað í stofunni og breiða plast yfir. Sömuleiðis var plasti tjaldað yfir bókahilluna enda óþarfi að mála á bak við hana, skilst mér. Keyptar voru sjö hnausþykkar og blýþungar gipsplötur og spýtur í loftgrindina skv. fyrirmælum yfirsmiðsins. Það er nóg af handtökum og snatti þótt ekki séu iðnaðarmennirnir alltaf á staðnum. Málarinn mætti með málninguna, 60 lítra af gullfallegum lit sem Sæja stakk upp á. Hann er grábrúnn, hlýr og dökkur. Mér kom sosum ekki á óvart að hann fékk 0 atkvæði í könnun meðal smekkmanna á Snapchat en ég valdi hann samt. Honum fylgir örugglega góð tilbreyting og nýjar áskoranir fyrir alls konar smartheit.

 

Dagur 6

Fjórir múrarar mættir til að fræsa rendur í gólfið fyrir hitalagnir og loka gatinu þar sem ruslalúgan var. Ég hef bent á að hlífa þurfi parketinu þar sem það mætir flísunum og í stiganum og að skafa þurfi skít og skán af veggnum við lúguna en fengið svörin „Það þarf ekki!“ Var frekar pirruð þangað til að mér var bent á að ef ég vildi gera þetta gæti ég gert það sjálf. Sem er góður punktur.

92017862_545419606383141_4253723386481475584_n

Þessi ofn verður fjarlægður enda aldrei almennilega heitur hvort sem er.

Hér sést gólfhitinn með floti út á og verkstjórinn ásamt litaprufunum tveimur. Múrararnir mættu um hálf ellefu og klukkan fimm var allt búið. Röskir menn.

Dagur 5

Varla hægt að telja þennan dag með. Og þó. Ég tók allt úr veggskápum í stofunni en þeir verða teknir niður meðan stofan verður máluð. Ég vafði stelli og desertskálum og ýmsu fíneríi í handklæði og dagblöð og gekk frá blómunum í skjól.

Setti málningarprufur á eldhúsvegginn. Annar liturinn sem arkitektinn Sæja valdi er brúnleitur, hinn grár. Nú þurfa vogirnar að velja. Hér er upphaflega planið, þetta verður svona ca, inréttingin frá Parka er 15 cm lengri og við ætlum að sleppa marmaranum.

Screen Shot 2020-04-05 at 20.44.42