Keypti þennan sveinka í Pétursborg í vor

Notaleg jól, kerti og kúlur, skraut og jólaseríur, rjúpur og ropvatn. Hjarta mannsins og Gestakomur í Sauðlauksdal á náttborðinu. Hugsa mér gott til glóðarinnar.

Litlu jólin vor haldin hátíðleg í MK í gær. Þar vorum við Sigriður G, mín samstarfskona og hægri hönd, í góðum gír.

Við fórum á klassíska frostrósatónleika í gær í hinum glæsilega sal, Eldborg í Hörpu og fengum gamaldags jólastemningu beint í æð. Þetta var yndisleg kvöldstund og ógleymanleg, allir voru í sparifötum og hátíðaskapi. Hljómburðurinn er frábær og hljómsveitin yndisleg. Þarna voru fjórir söngvarar á dagskrá, Garðar Cortes jr., Hulda Björk Garðarsdóttir, Kolbeinn J. Ketilsson og Ágúst Ólafsson. Þau sungu miskunnugleg lög og lagasyrpur auk aðalstjörnunnar, Sissel Kyrkjebö sem því miður syngur bara 5 lög (af 21). Í kynningarbæklingi segir að hún sé bókuð mörg ár fram í tímann en hafi fyrir löngu ákveðið að taka sér frí í desember 2011 til að verja tíma með fjölskyldu sinni. En hún stóðst ekki gott boð um að koma til Íslands þar sem hún á marga einlæga aðdáendur, m.a. mig. Það verður að segjast að hún og Garðar Cortes báru af þótt hann hafi verið eins og spýtukall við hlið sjarmadívunnar, hún var svona heillandi og glaðleg en hann virðist bara enga útgeislun hafa, þessi fallegi piltur. Hin þrjú voru hreinlega ekki alveg á sama kaliberi og e.t.v. ekki í sanngjarnri samkeppnisstöðu. Þau náðu sér alla vega ekki á strik, fipuðust og komu t.d. ekki inn á réttum stað þótt Árni Harðarson minnti þau á með skýru látbragði en hann stjórnaði fjórum kórum og stórhljómsveitinni líka af mikilli snilld. Lýsingin var stundum flumbruleg, rauð og blá ljós skiptust á  og allavega einu sinni breyttist birtan þegar lagið var byrjað. Þetta voru fyrstu tónleikarnir af fjórum þessa helgi og þetta hefur örugglega allt slípast til. Hápunktur kvöldsins var þegar Sissel söng Helga nótt – á íslensku. Þá klökknaði ég og hjartað fylltist af ást og fögnuði.  Það var líka hjartæmt þegar salurinn tók undir með söngvurunum öllum í lokin í Heims um ból á góðu tempói undir stjórn Árna (en sálmurinn er alltof oft sunginn of hægt!). Stjörnur kvöldsins voru þau tvímælalaust Árni og Sissel.

Svaðalegir pakkar sem innihalda ýmislegt óvænt

Teningnum kastað

Þór og Gulla sátu á sama stað og í fyrra

Jólaboðið í ár lukkaðist aldeilis vel. Veisluborðið var hlaðið glæstum veitingum, glöggið reif í og gestirnir léku als á oddi. Pakkaleikurinn er hámark kvöldsins þegar bældar hvatir og óuppgerðar sakir ryðjast upp á yfirborðið. Sálmasöngurinn á eftir róaði liðið aðeins en síðustu gestirnir fóru um tvö, eftir trylltan dans á stofugólfinu. Svona eiga jólaboð að vera.

Góður dagur þegar búið er að fara í Sorpu með fulla kerru af drasli, viðra sængur, þvo þvott og hlaupa 11 km, elda léttan kvöldverð, hlusta á góða tónlist, lesa nýju bókina hennar Vigdísar Gríms og dreypa á eðalrauðvíni með (Pata Negra 2003). Svona er maður nú orðinn friðsæll og nægjusamur í lífinu.

Nú er allt að verða tilbúið. Komið rafmagn og fyrsta sturtan í gær var frábær (þótt hallinn á gólfinu sé kannski ekki alveg réttur). Innréttingin verður tilbúin á morgun og þá er ekkert eftir nema borðplatan. Svo er bara að borga…

Búið er að flísaleggja allt baðherbergið, nema sturtubotninn (myndin sýnir sama horn og í færslunni 28. okt.) Verkið þokast en ólíklegt er að það klárist um helgina, því miður. Svo enn þurfum við að velkjast um í ryki og drasli og bursta tennurnar í þvottahúsinu.

Hér eru vaskir menn alla daga að brjóta, pússa og negla. Á myndinni má sjá tilvonandi sturtuaðstöðu heimilisins. Hugmyndin er sú að fyrst eigi að blanda og stíga síðan inn í mátulega heita sturtuna (í átt að áltröppunni á myndinni).  Vonandi klárast þetta nú fljótt og vel en ég hef á tilfinningunni að iðnaðarmenn séu með svona fimm eða tíu kerlingar í takinu sem þeir lofa alltaf að koma til næst – og svíkja þær svo allar. Næsti vinnudagur er allavega alltaf spennandi og óljós hjá þeim. En það er kostur að nú nýti ég mér árskortið í líkamsræktarstöðinni sem aldrei fyrr.