Niðurskurður

Í Menntaskólanum í Kópavogi á að skera niður í rekstri um 65 milljónir króna skv. fjárlögum. Það þýðir að það þarf að segja upp 10 kennurum og hafna um 100 umsóknum nemenda. Hvað fara þessir kennarar að gera? Þeir fara flestir á atvinnuleysisbætur. Hvað gerir þetta unga fólk sem hvergi fær skólavist? Það er viðbúið að það fari flest á atvinnuleysisbætur, hangir svo í tölvunni og yfir sjónvarpinu, leiðist út í afbrot og fíkniefni, þunglyndi og örvæntingu. Er öruggt að þetta sé einhver sparnaður þegar horft er til lengri tíma? Það eru nógir peningar til, er etv hægt að hagræða og nota peningana skynsamlegar í stað þess að skera niður?

Hrísgrjónagrautur

Í kvöld er hnausþykkur hrísgrjónagrautur á borðum, með rúsínum og kanel, ásamt digrum blóðmörskepp. Galdurinn við góðan graut er að láta hrísgrjónin (nota grautargrjón, ekki venjuleg hrísgrjón og alls ekki eitthvað basmati – jasmín eða neitt slíkt)  liggja í vatni í amk 1-2 klst áður en grauturinn er soðinn. Sjóða svo hægt og lengi, hræra oft og ekki spara mjólkina. Alls ekki fara eftir uppskrift Helgu Sig (1991:36) sem reiknar sér í mesta lagi hálftíma í verkið. Mikla þolinmæði og alúð þarf í þennan rétt sem ég er nú alls ekki viss um að sé sérlega hollur en hann er ódýr, bragðgóður og saðsamur.

Kvöldverður á Hereford

Afmælisbörnin fóru á Hereford í gærkvöldi til að gera sér dagamun. Þar er tilboð í gangi í október, humar í skel, önd orange og marengsturn á 5.990. Humarinn var aðeins of mikið eldaður (fjórir litlir halar), öndin var ekkert spes, sósan var ágæt, grænmetið óspennandi en fandant-kartaflan mjög góð. Desertinn var svona la la. Jindalee rauðvínið var hins vegar mjög gott (Merlot). Við getum ekki mælt með þessu tilboði hjá Hereford, því miður. Það vantaði alla alúð í þetta. Þjónninn stóð sig vel, staðurinn var troðfullur af túristum.