Ýmislegt

ja hérna

Villi Vill

Mikið var ég ánægð að sjá það í blöðunum að búið er að stofna minningarsjóð um söngvarann ástsæla, Vilhjálm Vilhjálmsson. Ég er einn af hans heitustu aðdáendum fyrr og síðar. Hann hljómaði af vinyl á grammófóninum í uppvextinum og átti svo svaðalegt comeback hjá mér um 2000. Rödd hans er silkimjúk og langflest lögin sígild og svo er hann svo ósköp sætur. Ef hann hefði lifað hefði hann orðið löggiltur ellilífeyrisþegi í gær.

Leðurpils

Tekið á ipodinn

Tískan fer í hringi og nú er maður orðinn svo gamall að upplifa forna tísku sem nýja. Upp úr djúpum fataskápsins dró ég gamalt brúnt leðurpils sem Soffía frænka gaf mér fyrir löngu og dubbaði mig upp í afmælisveislu. Varð fyrst að fá blessun Ingu tískulöggu sem tók myndina á ipodinn og samþykkti dressið þar með.

Leshringur

Í kvöld er árshátíð leshringsins okkar, ringo.15, sem hefur starfað frá því fyrir aldamót. Þemað er indverskt og ég er búin að vera í eldhúsinu í allan dag, brytja niður grænmeti og dassa túmerikki, sinnepsfræjum, kúmmini og fennelgreeki og nota allt eldhúsdót sem hugsast getur, hrærivélina, blandarann, rifjárnið og alla pottana. Spínatbollur með jógúrtsósu og mildur baunaréttur bíða eftir að komast í partíið en það verða um 10 réttir á hlaðborði ásamt framandi víni og frábærum félagsskap.

Einfaldur grænmetisréttur með karrýi

Einfaldur grænmetisréttur var á borðum í gærkveldi. Karrímauk og olía á pönnu. Hálfþreytt grænmeti úr ísskápnum: hálfur laukur,  hálft epli, hálf sæt kartafla skorin í strimla, 3 skorpnar gulrætur, frekar óþroskað avokadó, 1-2 hvítlauksrif og kjúklingabaunir sem ég á alltaf til soðnar og frystar. Steikt mjúkt, ein dós kókosmjólk yfir og látið malla. Bæta við 3-4 niðursneiddum döðlum og 10 rúsínum. Kryddað með meira karrýi ef vill og kóríander, kókosmjöli stráð yfir áður en rétturinn er borinn fram.

Rétturinn kraumar á pönnunni

Gunna borðaði með okkur og lét vel af sér

Baðherbergi

Þá er baðið endanlega frágengið. Hafsteinn rak smiðshöggið á sunnudaginn. Síðasti snaginn fór upp, spegill og ljós fyrir ofan vaskinn og flottasta baðherbergi bæjarins komið í fullt brúk. Við eigum þó eftir að gera upp við Flísaverk sem enn á eftir að laga flísafúguna á gólfinu áður en borgum restina af reikningnum. Við erum svona ca. 80% ánægð með þá, þeir voru of lengi og of margir í verkinu en gerðu margt vel og voru frekar kammó.

Alvöru menn

Alvöru menn er að finna í Austurbæjarbíói og eru síðustu sýningar í gangi. Það er þýtt og staðfært alla leið frá Ástralíu og lukkast það bara vel. Fór á föstudagskvöldið og skemmti mér konunglega. Þetta er frábært leikrit og margt sannleikskornið um karleðlið, bresti þeirra og komplexa, langanir og þrár,  en stykkið segir ekki síður margt um konur þegar að er gáð. Er ekki endalaus togstreita milli kynja um kynhlutverk og ólíkar skilgreiningar og áherslur á ábyrgð og skyldum, barnauppeldi, kynlífi, lífsfyllingu og þörfum? Að ég tali ekki  um miðaldurskrísuna og gráa fiðringinn. Alla vega er hér fullt af efni til að moða úr. Á sviðinu eru engir leikmunir en leikararnir sýna snilldartakta í leikmunagerð, þeir brjóta sér leið í gegnum frumskóg, fikra sig yfir hengibrú, svamla í sjó, spóka sig á sandströnd og sötra bjór úr kæliboxi – allt með látbragði og tilheyrandi hljóðum frá Pálma píanóleikara. Mörg atriði voru stórfyndin og leikararnir allir frábærir, Kjartan og Jóhann hittu mig alveg í hjartastað með snilldarleik, Egill er alltaf heillandi og Jóhannes Haukur er flottur. Hárbeitt og miskunnarlaust grín og snilldarleikur, ágætis kvöldskemmtun fyrir konur og kalla.

Áramótaannáll 2011

Árið 2011 var mér og mínum gott. Þegar ég lít um öxl stendur sumarferðalagið uppúr ásamt tilburðum mínum til að hlaupa mér til heilsubótar. Í janúar byrjaði ég á hlaupanámskeiði hjá Daníel og tók síðan bæði þátt í RVK-maraþoninu og Hjartadagshlaupinu auk þess sem ég skokkaði einn sumardag milli Hellissands og Ólafsvíkur sem ég er afar stolt af. Þá vorum við MK-kellur mjög duglegar að skokka tvisvar í viku í allt haust en dró af okkur í desember vegna snjóa og ófærðar. Tvær reisur fór ég til útlanda, í maí  fór ég til. Pétursborgar og Helsinki með MK og í október fórum við Brynjar til Boston í nokkra daga. Ég las mikið, skrifaði ekkert, ekki einu sinni ritdóma fyrir Moggann sem ég hef gert í áratug en ég tók sæti í launanefnd úthlutunarsjóðs rithöfunda og þýddi eina smásögu eftir Katherine Mansfield mér til skemmtunar og geymi í skúffunni. Við stóðum í miklum framkvæmdum á árinu, tókum baðherbergið í nefið með ærinni fyrirhöfn og miklum tilkostnaði en erum nú með besta og flottasta baðið í bænum. Ég er í betra formi en nokkru sinni á ævinni, börnin mín eru hress og frísk, mamma spræk en pabbi heilsuveill þótt alltaf sé hann spaugsamur og elskulegur. Systur mínar og þeirra fjölskyldur eru í góðum gír og vinir mínir hressir og skemmtilegir. Við frænkur í móðurætt hittumst á árlegum Budduleikum, 2011 á Rangárbökkum, svaðalegt geim sem stendur alltaf eina helgi. Félagsskapur Ringó-liða er frábær upplyfting og samkomur 63-stelpna úr Barnaskólanum óborganlegar. Þótt lífið sé oftast bjart og gott þá dimmir stundum.  Í árslok lést ástkær frænka mín, Diddamma, eftir langa baráttu við krabbamein. Dauðinn minnir mann á að lífið er dýrmætt en hverfult og vinir manns ekki til taks að eilífu. Á haustdögum hóf ég nám í stjórnun sem stendur fram á næsta vor og skráði mig á 2 námskeið hjá endurmenntun sem bæði féllu niður vegna nemendafæðar (um Michel Houellebecq og verk Gyrðis). Ég guggnaði á gamlársdagskhlaupinu og mig langaði á matreiðslunámskeið en fór ekki því ég þóttist hafa of mikið að gera og ég var ekki nógu dugleg að heimsækja vini mína og ættingja eða bjóða fólki heim til mín. Tíkin Arwen var gleðigjafi eins og alltaf, síkát og fögur, skemmtileg og kelin. Og aldrei fór ég norður. En margt gott dreif á daga mína. Jólin voru yndisleg, ekki síst jólaboðið mitt og okkar systra sem að þessu sinni var í sveitasælunni. Við áramótin  eru ýmis fyrirheit í gangi um enn meiri heilsubót og betra líf, en er virkilega heilt ár síðan ég  varð ekki að betri manneskju?