Meðan á stórframkvæmdum í fyrrum eldhúsi hússins stendur, samkomubann varir vegna kórónuveiru og kona hangir mest heima til að smitast ekki, er gott að henda sér í hugljúft jóga. Þetta er bara himneskt!
Dagur fimm
Rafvirki búinn að gera sitt að mestu. Múrari afboðaði sig. Pípari guggnaði á að setja hita í gólfið. En yfirsmiður kom með prófílana fyrir niðurtekna loftið. Já, maður er kominn með lingóið.
Kannski skrapar maður lausa málningu af veggjum um helgina. Og þurrkar af ryk. Bara bið framundan.
Dagur 4
Hófst tveimur dögum seinna. Beðið var eftir iðnaðarmönnum… Í morgun komu bæði rafvirki og múrari í einu. Núna kl. tvö er búið að brjóta af bitanum sem er milli loftanna í eldhúsi og stofu og búið að afráða að setja hita í gólfið, með tilheyrandi útgjöldum til viðbótar.
Verkstjórinn var stressaður og úrillur eftir því í morgun en blíðkaðist þegar leið á daginn. Ég reyndi að vinna heima og taka fjarfundi í öllum skarkalanum, sólin skein og bjargaði deginum.
Verður vonandi til góðs
Dagur þrjú
Rólegheit framan af degi. Vorum að stúdera teikningarnar og forgangsraða með hafragrautnum. Hversu mikilvæg er skuggarönd með ledborða í loftinu í stóra samhenginu og forsvaranlegt að borga 3x meira fyrir hana? Heimavinna hjá mér allan daginn en til að minnka smithættu í vinnunni vegna kórónaveiru skipti ég upp í tvö lið sem vinna ýmist heima eða í skólanum. Verkstjórinn og vinnumaðurinn fóru með hauga af gólfflísum í Sporpu ásamt ótal glerullarhnoðrum. Plast-tjald var sett upp til að halda ryki utan stofunnar en það var ansi seint í rassinn gripið. Örþunnt lag af hárfínu ryki hefur lagst yfir gólf og mublur. Síðan var farið í að rífa það sem var byggt í kringum ruslalúguna en það verður fyllt upp í það gat, í nýja speisaða eldhúsinu verður maður að fara út með ruslið. Heilmikið pillerí var eftir við að slétta úr mestu misfellum, límklessum og nibbum á veggjum og við gluggann en ramminn utan um hann var flísalagður. Unnið var þrotlaust frá kl 13-20 en þá tókst ráðskonunni að elda franskar og buff á tveimur hellum við góðar undirtektir.
Dagur 2
Áfram var haldið. Að þessu sinni hófst vinna kl 12 þegar vinnumaðurinn mætti. Áður hafði ég eldað mér hafragraut sem hitaður var á hellunni góðu. Ísskápurinn er kominn í bækistöðina svo það er allt við hendina. Farnar voru nokkrar ferðir í Sorpu, verkstjóri og vinnumaður eru ótrúlega hraustir og húsmóðirin dundar sér m.a. við að flokka skrúfur, kaupa bala og raða dóti í plastkassa.
Ekki sé ég eftir þessu gamla eldhúsi eitt augnablik. Alveg búið að þjóna sínum tilgangi. En það er víst enginn sem vill gamlan ofn og helluborð né eldhúskrana?
Bjartsýni í banninu
Mikilvægt að halda utanum nemendur
Í Fjölbrautaskóla Vesturlands á Akranesi þurftu bæði kennarar og nemendur að vera fljótir að aðlagast nýjum aðstæðum þegar samkomubann tók gildi og tekið var fyrir skólasókn nemenda í sjálft skólahúsið. Skólinn býður aðeins upp á staðnám og því ekki jafn vel undir það búinn að færa sig alveg yfir í fjarnám og skólar sem þegar voru með slíkt. Að sögn Steinunnar Ingu Óttarsdóttur skólameistara voru flestir fljótir að læra á breytt fyrirkomulag og gengur námið mjög vel. „Það lögðu allir töluvert á sig til að læra á ný forrit og nýjar aðferðir til að kenna og það hefur tekist mjög vel. Við höfum alveg náð að halda úti bóknámi en þurfum að finna nýjar leiðir fyrir verknámið. Náms- og starfsráðgjafar hafa svo sannarlega lagt hart að sér líka. Við höfum verið að reyna að kýla á þetta bóklega fyrst svo það verði meiri tími fyrir þetta verklega þegar samkomubanni lýkur,“ segir Steinunn síðastliðinn mánudag í samtali við Skessuhorn.
Halda nemendum við efnið
Kennslustundir fara nú fram í gegnum forrit eins og Teams þar sem nemendur mæta og kennari merkir við þá. Svo fer hefðbundin kennsla þar fram eins og hægt er. „Við reynum eins og við getum að fara eftir stundaskrám og þannig halda nemendum við efnið. Það er mikilvægt að halda utanum nemendur á þessari stundu og styðja líka kennara við þessar nýju kringumstæður,“ segir Steinunn. Aðspurð segir hún kennarana hafa verið misvel undirbúna fyrir breytt fyrirkomulag. „Sumir kennarar þurftu að læra frá grunni á þessa tækni til að geta kennt úr fjarlægð. En þetta er ágætis tækifæri til að fara út fyrir vanann og við höfum öll lært ótrúlega margt nýtt þó vissulega hafi þetta líka verið mikið álag,“ segir Steinunn. Hún segist vona innilega að nemendur stundið námið sitt eins vel og mögulegt er og takist að halda þetta út.
Skipta upp starfsmannahópnum
Stjórnendur og aðrir lykilstarfsmenn skólans hafa skipt sér upp í tvö lið og skiptast á að vinna heima og í skólanum. „Við viljum reyna að minnka hættuna eins og hægt er á að allir lykilstarfsmenn veikist í einu,“ útskýrir Steinunn og bætir við að kennararnir haldi sig einnig að mestu heima. „Kennarar sem vilja nota búnaðinn í skólanum til fjarkennslu geta gert það en mega þá aðeins fara inn í kennslustofuna og svo beint út aftur. Þeir mega ekki fara upp á kennarastofu eða í önnur rými skólans. Við erum með mjög strangan viðbúnað til að reyna eftir bestu getu að halda starfsliðinu frísku.“ Nýja fyrirkomulagið verður í gildi í það minnsta fram yfir páska og verður staðan þá endurmetin og framhaldið ákveðið. Þá hefur verið settur upp dagbókahnappur á heimasíðu skólans þar sem staðan er uppfærð daglega. „Við skólameistarar fundum reglulega með ráðherra og fáum nýjustu upplýsingar, okkur er haldið vel upplýstum sem er mjög gott. En þegar samkomubanni lýkur verðum við bara að taka stöðuna varðandi námsmat, brautskráningu og hvernig við klárum önnina,“ segir Steinunn að lokum, bjartsýn á að allt fari vel.
https://skessuhorn.is/2020/03/27/mikilvaegt-ad-halda-utanum-nemendur/
Framkvæmdir, dagur eitt
28. mars
Þegar við fluttum í húsið vorum við næstum ákveðin í að taka eldhúsið niður. Það bar áttunda áratugnum skýrt vitni og var orðið frekar lúið um 2004. En aldrei höfðum við okkur í verkið, enda værukær og afslöppuð bæði. Núna loksins, eftir að hafa hugsað málið síðan þá, var hafist handa. Og það sem tók áratugi að hugsa um að gera, tók tvo daga að framkvæma.
Vinnumaður mætti um fimm leytið, sjálfskipaði verkstjórinn var þá búinn að ráðast á innréttinguna með borvél og sleggju og hamast í þrjá tíma. Húsmóðir komst að því að hún getur borað en vissi fyrir að verkvitið er ekki meira en guð gaf. Klukkan hálf átta áttum við pantað borð á veitingastað enda átti vinnumaðurinn afmæli og við drifum okkar þangað heldur ánægð með dagsverkið.
Flísarnar á veggnum málaði ég yfir árið 2004 til að geta afborið þær í nokkrar vikur enn. Gólfflísarnar mega eiga að þær eru níðsterkar og geta verið haugdrullugar vikum saman og ekki sér á þeim.
Svo var að útbúa aðstöðu í Ingu-herbergi, bráðabirgðaeldhús þar sem aðstaðan er ekki ósvipuð og í húsbílnum, 2 hellur og kósí stemning og engar kröfur um flókna eldamennsku.
Viðtal við meistarann…
Rætt við nýjan skólameistara FVA í Skessuhorni
Steinunn Inga Óttarsdóttir er nýr skólameistari Fjölbrautaskóla Vesturlands á Akranesi. Hún var skipuð í embætti snemma desembermánaðar og hóf störf 2. janúar síðastliðinn. Skólastarf hefur henni lengi verið hugleikið og kannski má segja að skólastjórnun sé henni í blóð borin. Faðir hennar var kennari og skólastjóri, móðir hennar og systir einnig. Skessuhorn hitti Steinunni að máli á skrifstofu skólameistara síðastliðinn fimmtudag og fékk að kynnast henni örlítið.
Sjá viðtal við Steinunni Ingu í Skessuhorni sem kom út í morgun, 16. janúar…
Angantýr Einarsson
Ásgrímur frændi skrifaði svo fallega á fb. um Angantý Einarsson, föður sinn og föðurbróður minn (f. 1938), sem lést á aðfangadag 2019:
„Nú er pabbi látinn eftir löng og erfið veikindi. Við vorum nánir og kærir vinir og ég er innilega þakklátur fyrir að hafa átt hann að. Hann veitti mér rausnarlega af tíma sínum; kom mér á sporið í tónlistinni, vakti mig til vitundar um fegurð og blæbrigði tungumálsins og stuðlaði að áhuga mínum á stjórnmálum, skák, veiðiskap og fjallgöngum svo að eitthvað sé nefnt. Hann nennti endalaust að hlusta á mig, allt frá því að ég man fyrst eftir mér, hældi mér óspart fyrir það sem ég gerði vel – án þess þó (vonandi!) að það leiddi til alvarlegs ofmats – og hafði einstakt lag á að leiðbeina mér á uppbyggilegan hátt um það sem betur mátti fara. Hann hafði alla tíð sterka réttlætiskennd og var eins og áttaviti í vinstripólitík og umhverfismálum. En hann var fyrst og fremst kærleiksríkur og skemmtilegur pabbi.
Hér á eftir fer samantekt um æviferil hans (væntanleg í blöðum á útfarardaginn), fyrir þá sem hafa þrek og úthald til að lesa rúmlega 400 orð í viðbót!
Angantýr Einarsson fæddist á Hermundarfelli í Þistilfirði 28. apríl 1938. Hann lést á hjúkrunarheimilinu Hlíð á Akureyri 24. desember 2019. Útför hans verður gerð frá Akureyrarkirkju 6. janúar, kl. 10.30.
Foreldrar hans voru Guðrún Kristjánsdóttir frá Holti í Þistilfirði, f. 16.8. 1917, d. 5.7. 2017, og Einar Kristjánsson frá Hermundarfelli, f. 26.10. 1911, d. 6.7. 1996. Systkini Angantýs eru Óttar, f. 3.10. 1940, d. 7.2. 2013, Bergþóra, f. 21.3. 1944, Hildigunnur, f. 17.6. 1947, d. 27.5. 1987, og Einar Kristján, f. 12.11. 1956, d. 8.5. 2002. Eftirlifandi eiginkona Angantýs er Auður Ásgrímsdóttir, f. 15. janúar 1946. Foreldrar hennar voru Ásgrímur Hólm Kristjánsson frá Skoruvík á Langanesi, f. 25.3. 1913, d. 6.7. 1987, og Helga Margrét Haraldsdóttir, f. á Skálum 26.6. 1926, d. 28.6. 2002. Angantýr og Auður eignuðust fjögur börn. 1) Halla, f. 8.11. 1964. Börn hennar eru Einar Höllu Guðmundsson, Þórhalla Ásgeirsdóttir og Angantýr Ómar Ásgeirsson. 2) Hlynur, f. 7.6. 1967, í sambúð með ÖlmuDís Kristinsdóttur. Börn hans eru Auður Tinna, Íris Ösp, Elmar Blær og Margrét Bylgja. AlmaDís á tvö börn, Sindra Þór og Diljá Nönnu. 3) Ásgrímur, f. 3.8. 1972, unnusta Harpa Heimisdóttir. Dætur hans eru Auður og Björk. 4) Einar, f. 21.9. 1974, d. 29.5. 1979. Barnabarnabörn Angantýs og Auðar eru níu talsins.
Angantýr ólst upp á Hermundarfelli til átta ára aldurs en flutti þá til Akureyrar. Hann lauk stúdentsprófi frá Menntaskólanum á Akureyri 1958, var við nám í íslenskum fræðum við Háskóla Íslands 1958‒61, tók kennarapróf frá Kennaraskóla Íslands 1962 og stundaði stærðfræðinám við sama skóla 1971‒72. Angantýr var kennari á Þórshöfn 1960‒61, 1962‒63 og 1964‒67, skólastjóri í Skúlagarði í Kelduneshreppi 1963‒64, og við Grunnskólann á Raufarhöfn 1968‒78, kennari þar 1979‒94, skólastjóri við Litlu-Laugaskóla 1994‒99, kennari við Grunnskólann á Þórshöfn 1999‒2001 og í afleysingum þar í nokkur ár eftir það. Á löngum starfsferli kenndi hann raungreinar, íslensku, erlend mál, samfélagsgreinar, íþróttir og tónmennt og var nær jafnvígur á allt. Hann var ritari fjárveitinganefndar Alþingis 1958‒59, erindreki hjá Alþýðusambandi Norðurlands 1967‒68 og tölvuforritari hjá ACO 1978‒79. Auk þess stundaði hann margvísleg störf á sumrin, m.a. handfæraveiðar, grenjavinnslu og verkstjórn erlendra sjálfboðaliða. Angantýr sat í hreppsnefnd Raufarhafnarhrepps 1970‒78 og 1990‒94 og var þá oddviti og formaður stjórnar Fiskiðju Raufarhafnar, sat í sýslunefnd 1966‒70, gegndi ýmsum trúnaðarstörfum fyrir Sósíalistaflokkinn og Alþýðubandalagið og sinnti fjölmörgum öðrum félagsstörfum. Angantýr lék á píanó, gítar og harmonikku og hafði mikinn áhuga á útivist og veiðiskap, skák, bridge, ættfræði, íslensku máli og bókmenntum. Hann lærði líka esperantó og spænsku á fullorðinsárum. Þá er ónefndur skógurinn sem hann ræktaði á fæðingarstað sínum, Hermundarfelli.“
Blessuð sé minning Agga föðurbróður míns. Hann og pabbi voru bestu vinir og milli systkinanna allra var einstakt kærleikssamband.
UTILE et DULCI 