Stjörnuleit
Hvor vinnur?

Hvor vinnur?

Á föstudagskvöldum mæni ég á Idolið, það er notaleg stund með teppi og nammi. Þátturinn er ágætis afþreying, dómnefndin bráðfyndin og ég læt Jóa og Simma ekki einu sinni fara í taugarnar á mér. Lengi vel batt ég mestar vonir við Matta, hann hafði stuðið í sér og sjarmann í botni. En svo var eins og hann nennti þessu ekki, neistann vantaði og hann féll úr keppni vonum seinna. Stelpurnar í keppninni hafa verið áberandi betri en karlpeningurinn, lengi voru 3-4 strákar með sem ekki komust með tærnar þar sem stelpur, sem ekki komust svona langt, voru með hælana. Anna Hlín var í uppáhaldi hjá mér frá fyrstu stund. Hún er algjör náttúrutalent, bráðfalleg og syngur með sínu nefi. Lísa er hörkugóð en syngur eins og hver önnur. Mér finnst að keppendurnir í heild séu ekki eins góðir og oft áður. Kannski er markaðurinn mettaður, hversu marga snilldarsöngvara og tilvonandi poppstjörnur geta leynst meðal svo fámennrar þjóðar?

Kertin brenna niður
Bláu kertin brenna niður á einu kvöldi

Stétt og heiður, vinátta, traust og ást

Í kvöld er árshátíð leshringsins ógurlega, haldin heima hjá Þorfinni sem er höfðingi og ástríðukokkur. Þemað er ungverskt, eplasúpa, liptauer ostur, paprikukjúklingur, huniyaditerta og tokai en hringslimir skipta með sér að koma með réttina. Bók kvöldsins er Kertin brenna niður eftir Sándor Márai (1900-1989). Afar dramatísk saga um vellríkan og einmana hershöfðingja af aðalsættum og vin hans, fátækan bóhem, sem hittast eftir 40 ára aðskilnað til að gera upp fortíðina en vinurinn hafði haldið við konu hershöfðingjans. Vinurinn stakk af frá öllu saman en hershöfðinginn hunsaði konu sína árum saman, hún tærðist upp og dó. Sagan er að mestu samtal þeirra félaga eina kvöldstund meðan kertin brenna niður. Sándor Márai flúði Ungverjaland kommúnismans á sínum tíma en er talinn með helstu rithöfundum Austur-Evrópu. Árið 2006 var þýðing Hjalta Kristgeirssonar úr ungversku tilnefnd til íslensku þýðingarverðlaunanna (en Rúnar Helgi Vignisson hreppti þau fyrir Barndóm eftir J. Coetztee).

Kardimommubærinn
Ræningjar og vinnandi stéttir

Ræningjar og vinnandi stéttir

Pabbi bauð okkur dætrum sínum og barnabörnum á Kardimommubæinn í gær í Þjóðleikhúsinu. Sýningin var litrík og búningar fallegir en það vantaði einhvern neista í leikinn, fannst mér. Erfitt var að heyra orðaskil í söngvunum. Þýðinguna hefði líka mátt uppfæra aðeins hér og þar (hver fer að kaupa „bauta“ nú á dögum?). Við sátum á svölum, vorum doldið langt frá sem e.t.v. spilaði inn í hversu torvelt var að ná góðu sambandi við leikritið. Það var mikil kliður í salnum í ungum áheyrendum sem lifðu sig inn í leikritið (eða ekki) en foreldrar virtust ekki gera við það nokkra athugasemd eða reyndu a.m.k. ekkert að sussa á þá. Liður í því að ala upp unga leikhúsunnendur hlýtur að vera að láta þá halda sig á mottunni meðan á sýningu stendur og trufla ekki aðra gesti. Kardimommubærinn er nú sennilega sísta stykki Egners þótt persónurnar séu skemmtilegar, t.d. ræningjarnir  sem lengi höfðu ruplað frá alþýðu bæjarins því þeir nenntu ekki að vinna sjálfir og þeir komast upp með það lengi vel, hin skapstirða Soffía frænka sem segir körlum til syndanna en þagnar þegar hún fær einn í bólið til sín og Bastían bæjarfógeti, sem virðist vera einstakt ljúfmenni en horfir fram hjá glæpum ræningjanna og vill í rauninni ekki taka á neinum málum. Sögulokin eru þau að ræningjarnir snúa frá villu síns vegar (þegar upp um þá kemst) og verða svo hinir nýtustu menn. Skyldi það gerast með ræningjana á Íslandi?

Gleðilegt sumar
Bílafælin fegurðardís

Bílafælin fegurðardís

Þá er þessi blauti og kaldi vetur búinn, alla vega að nafninu til. Sumarið komið, jafnblautt og kalt, ef marka má sumardaginn fyrsta. En hvað er betra en íslenskt sumar, ferskt og svalandi?

Á sumardagskránni er aðallega þetta: útivist og ferðalög í húsbílnum góða og framkvæmdir á svölum hússins. Planið er að fara í a.m.k. tvær gönguferðir með Heiðari og Signe auk hefðbundinna útilega með systrum mínum og Sossu, og að ferðast um Vestfirði í fylgd Einars og Gyðu (og Bessa). Einnig ætlum við í styttri ferðir á húsbílnum og þá reynir á Arwen Dís Brynjarsdóttur að vera til friðs þar til komið er á áfangastað. Hún vælir enn í bílnum, þessi elska, sem er stóralvarlegt mál þar sem við getum ekki haft hana með okkur í 3-6 tíma keyrslu á dag ef hún er ýlfrandi allan tímann.

Heima við þarf hins vegar bæði þarf að laga svalagólf og vegg og setja upp handrið, fjárfrekar og flóknar framkvæmdir sem hafa lengi setið á hakanum. Annasamt og skemmtilegt sumar framundan.

Snilldarsalat Söru P

Mexíkó-ostur, púrrulaukur,  paprika, vínber og sýrður rjómi.

Býsna frjálsleg hlutföll grænmetis og ávaxta en ca. 1/4 púrrulaukur ætti að nægja. Smátt skorið og hrært saman við sýrða rjómann.  Gott með kexi og brauði. Fleiri girnileg ostasalöt í litunarklúbbinn, saumóinn og brönsinn  er að finna hér.

Góður í salöt, súpur og sósur

Góður í salöt, súpur og sósur

Sommer á Rúv
Útreyktir andspyrnurokkarar

Útreyktir andspyrnurokkarar

Í gærkvöldi var síðasti Sommerþátturinn sýndur á Rúv. Ég var með táratauma niður á kinnar yfir örlögum persónanna og ekki síður út af æðislegu lokalaginu, sem er með Gasolin, danskri rokkgrúppu með Kim Larsen í fararbroddi sem ég hélt mikið upp á þegar ég var unglingur í Danmörku. Á Sommer-síðunni má hins vegar lesa að ný syrpa er í gangi og þar kemur m.a. fram að Milla verður ófrísk enda var kúlurassinn á Jakobi á fullu í það síðasta sem við sáum af honum. Þessir sjónvarpsþættir eru sammannlegir og sígildir, líkt og t.d. Matador, Album og Kroniken, einstaklega vel leiknir og vel gerðir eins og Dana er von og vísa. Maður getur nú alveg huggað sig við Önnu Pihl þar til nýja Sommer-syrpan kemur.

Bjöguð enska Lúdmílu

 

Bjöguð eða brotin enska?
Grimmur farsi

 Ég gafst eiginlega upp á Bjöguð enska Lúdmílu eftir DBC Pierre, eða réttara sagt las seinni partinn afar hratt og skrykkjótt. Fyrir utan steikt samtöl með framandi orðatiltækjum og afskaplega frumlegum líkingum, stórklikkaða karaktera og hrjóstugan stíl var grimmdin og ofbeldið einhvern veginn farsakennt. Það skrýtna gerðist þegar kápan var hönnuð að „Bjöguð“ breyttist í „Brotin“ (á ensku heitir bókin Ludmila´s Broken English), harla óvenjulegt en því var reddað með lausri kápu. Það breytir því ekki að innihald bókarinnar er svæsið torf en sagan ýtir við manni; lýðræði og mannréttindi eru ekki alls staðar í heiðri höfð í heiminum og oftast eru það konur, börn og lítilmagnar sem fara verst út úr stríðsátökum.

Íþróttir

Við frænkur og vinkonur, Unnur, Odda, Sossa og Hella, gengum á Helgafellið í dag í blíðskaparveðri, 4,25 km alls og tók tæpa tvo tíma. Íþróttaafrekum mínum fer fjölgandi, á skírdag gengum við Brynjar alllengi með hundinn við Kleifarvatn og á annan í páskum fórum við systur í Elliðaárdalinn og þrömmuðum 5 km. Svo löbbum við Arwen á hverjum degi a.m.k. 1-2 km. Í mínum uppvexti var ekki mjög hvatt til íþróttaiðkunar en öllu meira til bóklestrar og menntunar. Pabbi var alltaf léttur á sér og liðugur þegar hann var ungur, lék sér að því að ganga á fjöll, renna sér á skautum og skíðum og keppa í fótbolta án þess að blása úr nös. Mamma stundaði aldrei neina markvissa líkamsrækt en var alltaf vel á sig komin en sjálf var ég alltaf rýr og föl, kýrstirð og léleg í leikfimi. Ég var hrædd við bolta, óttaðist að beinbrotna við að stökkva yfir kubbinn/kistuna eða hestinn (sem er fáránleg og hreinlega hættuleg leikfimiæfing), mér fannst dýnan hörð og vond lykt af henni, gat ekki klifrað í köðlum og fannst óþægilegt að svitna. Alltof  lítil fjölbreytni og sveigjanleiki er í íþróttakennslu á Íslandi enn þann dag í dag, amk. í þeim skólum sem ég þekki til, en ég held samt að hesturinn sé úr sögunni og ekki er vel séð lengur að láta foringja kjósa í lið þar sem hinir feitu og einmana voru alltaf kosnir síðastir, niðurlægingin algjör.

Afmæli
Jónína mætti blogga meira

Réttsýn og rökföst

Jónína Ingibjörg, vinkona mín til margra ára, á afmæli í dag.  Til hamingju með daginn, gamla, ég vona að örugglega allra kerlinga elst og ern til hinsta dags. 

Svona hljóðar stjörnuspáin þín í dag:

 „HRÚTUR 21. mars – 19. apríl. Láttu ekki óþolinmæði ná tökum á þér, þótt hlutirnir gangi ekki jafn fljótt fyrir sig og þú vilt. Lofaðu ekki upp í ermina á þér“.