Ég heyrði skemmtilega samlíkingu hjá snillingnum Hjörleifi Hjartarsyni frá Tjörn í Svarfaðardal en hann var var í þætti Sirrýjar sl. laugardagsmorgun á rás 2. Hjörleifur benti á að íslenska þjóðin á margt sameiginlegt með íslenskum fjárhundi og það er alveg laukrétt. Hann er alltaf með eyrun sperrt og hringaða rófuna, glaður og stoltur af sjálfum sér og afrekum sínum, fallegur á feldinn og hreinræktaður. Hann er geltandi og gjammandi í tíma og ótíma og hleypur flaðrandi upp um húsbændur sína sem sparka í hann hvenær sem þeir geta. Hann er gjörsamlega gagnslaust húsdýr og vonlaus smalahundur: þegar menn eru búnir með þolinmæði og þrautseigju að koma safninu á einn stað, tvístrar hann því á augabragði og kemur svo á sprettinum til húsbóndans og býst við verðlaunum.
Hundalíf
Bergþóra Bachmann
Í dag er jarðsungin Bergþóra Bachmann, stúlkan sem ól Arwen upp og gaf okkur hana árið 2009 þegar hún ákvað að flytja til Sviss þar sem hún lést á dögunum í umferðarslysi. Hún fylgdist vel með tíkinni sinni og saknaði hennar mikið. Hún hafði síðast samband fyrir nokkrum dögum og þegar við svöruðum og sögðum henni hvað okkur þykir endalaust vænt um Arwen og sögðum nokkrar sögur af henni, kvaðst hún hafa klökknað og vita í hjarta sínu að tíkin væri í góðum höndum. Við þökkum fyrir að hafa fengið að eiga Arwen og njóta samvista við hana, svona fallega og góða tík, hún er yndisleg og hefur gefið okkur svo margt.
Hvolpurinn Arwen og móðir hennar Donna
Vorsól
Gönguferð með Arwen er alltaf ljúf. Þessi mynd var tekin um daginn í kvöldvorsólinni í Garðabæjarhrauni. Frúin er í nýrri flíspeysu. Hlaupatúr er líka vel þeginn hjá Arwen, ekki síst ef hún fær að vera laus og getur skottast í kringum okkur. Hún var lúin í gær eftir 7,5 km í kringum Helgafell á góðum spretti.
Ferðasagan
Ég vek athygli minna dyggu lesenda á að hér til hægri er komin hin langþráða ferðadagbók / húsbílareisuannáll 2010 með glæsilegum myndum og sönnum sögum af hrakningum á heiðavegum.
Sumarmynd á köldum vetrardegi
Snuðrað í góða veðrinu = 4 ð
Snyrting
Það eru ýmsir snúningar með Arwen aðrir en að fara með hana út að ganga. Hér er t.d. verið að klippa á henni langar og svartar klærnar. Síðan fer lafðin í bað (Inga sér um það) og er nudduð hátt og lágt með fína vellyktandi sjampóinu sínu, þurrkuð með mjúku handklæði og svo fær hún nammi á eftir. Öllu þessu tekur hún með jafnaðargeði.
Útivist
Ljósm. Brynjar snilli
Í dag var skrönglast áleiðis upp Esjuna. Veðrið í suðurhlíðum Kópavogs var mun betra en í Esjuhlíðum, þar var hörkuvindur og örlítil hríð en við vorum ágætlega búin. Við fórum eins langt og við nenntum, ég lít á svona ferð sem samveru, heilsubót og útsýnistúr en Brynjar setur ljósmyndun og aflraunir í fyrsta sæti. Bæði fengum við fyrir okkar snúð. Arwen fannst ekki sérlega gaman að vera í bandi en naut sín svo í botn á niðurleiðinni þegar hún fékk að hlaupa frjáls en þá fórum við útaf stígnum og inn í þennan gullfallega lerkiskóg sem sést á myndinni.
Of feit
Heilsan fer hægt batnandi. Nú hef ég þegar misst af tveimur öflugum leikfimitímum í átakinu mikla í Hreyfingu. Í fyrsta tímanum var ég vigtuð og fitumæld og í ljós kom að ég er of feit! Aukaholdið framan á maganum sem hafði smátt og smátt sallast á mig í góðærinu mældist 29 en á að vera 27. Svo nú verður tekið á því með stífum æfingum, stefnt á stinnan maga, í nýju puma-leikfimibuxunum sem eru æðislegar.
Meðan ég hef legið í kvefpestinni safnaði ég saman nokkrum myndum sem Brynjar tók og raðaði þeim inn í ferðasögu sl. sumars sem öllum sem áhuga hafa er velkomið að glugga í (Ferðasögur). Þar segir af sólríkri húsbílareisu um Vestfirði og Snæfellsnes sl. sumar með hund og myndavél.
Lasarus
Arwen skógardís
Nú hef ég legið veik heima í tvo daga. Er svei mér þá ekkert skárri í dag en í gær. Með hastarlegt kvef og nefrennsli, þurran og óstöðvandi hósta, hausverk og beinverki. Arwen hefur veitt mér selskap, kúrt við rúmið mitt og vorkennt mér ægilega, ég sé það í brúnu augunum hennar fullum af tryggð og væntumþykju. Á meðan við dormum er Icesave í uppnámi, ríkisstjórnin handalaus, fólk atvinnulaust og skuldugt upp fyrir haus og almennt farið að missa trúna á þetta geti nokkurn tímann farið vel. Það er allavega mikilvægt að ná heilsu á ný svo maður geti haldið áfram að tutla upp í lánin sín, það eru víst bara stórbokkarnir sem sleppa við það og fá þau afskrifuð.
UTILE et DULCI 