lítið eitt innar í glaumnum
blaktir
ein flauelshvít svefnbæn:
óli krossbrá kemur og hellir blýi í
augun á mér hann er flinkur og stundvís
hann á litla regnhlíf og starir á mig
nakta – ég held það sé varasamt að
játast honum en mig langar
að
lifa hættulega
(Sigurbjörg Þrastardóttir 2010, bls. 40)
Veðrið var fallegt í Heiðmörkinni í dag. Tíkin Arwen naut lífsins og við vorum frekar ánægð með okkur. Vetrarsólin skein á frosið og glitrandi berjalyng og minnti mann mest á jólin.
Hér hafa verið góðir gestir sl. þrjár vikur, þeir Siggi Magg og Eiríkur Arnar, frændur Brynjars. Þeir bræður hafa verið með risaskómarkað í Molduhrauni. Siggi og Brynjar hafa verið vinir og fóstbræður frá blautu barnsbeini en eru samt ekki alltaf eins klæddir þótt þeir séu það á þessari mynd. Það er búið að vera mjög gaman að hafa þessa góðu gesti. Í gærkvöldi fórum við öll á Sushi í Iðu og átum fisk af færibandi.
Mér finnst það góð hugmynd hjá „predatornum“ / geimverunni Jóni Gnarr að loka Bláfjöllum í tvö ár í sparnaðarskyni. Þótt það geti hugsast að mann langi til að bregða sér á skíði einhvern daginn þá er það vissulega munaður sem hægt er að vera án. Í lúxusnum eigum við að spara og skera miskunnarlaust niður þar til betur árar, en minna i í t.d. heilbrigðis- og menntamálum. Ég horfði á Kastljósið í gær og er hrifin af því hvernig Jón gefur pólitísku froðusnakki langt nef og beitir öðru tungutaki og fersku myndmáli. Ég vona að hann falli aldrei ofan í skotgrafirnar eða leggi fyrir sig nöldur og hæðnisglósur eins og tíðkast meðal stjórnmálamanna, heldur hafi alltaf heiðarleika og almannaheill í öndvegi. Þá getum við kannski einhvern tímann vænst endurreisnar.
Ég mætti í Eymundsson til að fá bókina mína Hreinsun áritaða hjá Oksanen. En Sofi var orðin svo lúin þegar ég kom korter í sex að hún var búin að draga sig í hlé niðri í kjallara. Afgreiðslustúlkan fór með bókina niður og Sofi klóraði nafnið sitt fyrir mig en ég fékk ss ekki að sjá þessa skrautlegu konu. Í bókinni er grimmdarverkum eftirstríðsáranna í Eistlandi lýst af hlutlægni og kuldalegri fjarlægð sem nístir inn í merg og bein. Rússar vaða um allt með ofbeldi, njósnum og yfirgangi og niðurlæging undirokaðrar þjððar er átakanleg. Grimmd elur af sér meiri grimmd, ást og fjölskyldubönd troðast í svaðið. Skýrslur í lok bókar sem sýna hver njósnar um hvern varpa öðru ljósi á persónurnar en það hefði kannski bara mátt sleppa þeim og halda óvissunni. Þýðingin (úr finnsku) er ágæt en ekki hnökralaus.
Það er algjörlega fylgst er með ferðum manns og gjörðum á netinu, gleymum því aldrei. Eftir margvíslegt spilerí á Youtube í gegnum tíðina er stungið upp á lögum sem eru akkúrat fyrir minn smekk (Recommended for you), t.d. þessum gamla slagara . Og það er hárrétt, er það ekki óhugnanlegt?
Við Óttar fórum að sjá Íslandsklukkuna í gærkveldi. Sýningin er óralöng en ekki leiddist okkur eða allavega ekki mér. Sýningin var frábærlega útfærð að hætti Benedikts Erlingssonar; lýsing, búningar, sviðsmynd og tónlist var allt frábært. Persónur sögunnar öðlust líf og lit á sviðinu. Sjálfur lék Benedikt Arneus af innlifun og sjarma með frábærri framsögn að vanda. Lilja Nótt var flott Snæfríður, tíguleg, stolt og þroskaðist vel. Brynhildur Guðjónsdóttir var frábær í gervi Jóns Grindvíkings og Guðrún Gísla lék frábærlega og var í frábærum búningi. Magnús í Bræðratungu, uppáhaldspersónan mín, var grátbroslegur og dramatískur í meðförum Björns Thors og senurnar milli þeirra hjóna magnaðar. Ekki þarf að taka fram að Ingvar Sigurðsson var frábær eins og alltaf. Og reblikkurnar og tilsvörin eru náttúrulega ódauðleg, eílíf gullkorn og íronísk speki sem maður kann utan að og gladdist í sínu gamla hjarta við að heyra.
Þessa mynd fann ég hvergi á netinu. Þetta er plötuumslagið frá 1975 eftir Sigrúnu Eldjárn. Myndin er skönnuð inn af geisladiskinum sem ég keypti á tónleikum frábæru í gærkvöldi. Þarna eru kunnuglegar týpur komnar saman, einstæða mamman með krakkahrúguna og amman, pilluætan og hjúkkan. Það var rosalega gaman að heyra aftur þessi stórskemmtilegu og íronísku lög, um Þyrnirósu sem bíður eftir prinsinum sínum, Signýju (lögfræðinginn kvenlega) og Gunnu sem er útslitin kona orðin fjörutíu og eins o.s.frv. Söngkonurnar ungu hjá Nemaforum voru frábærar, þær Esther, Margrét, Sigga og Brynhildur og ég man ekki nafnið á konunni sem spilaði svo listilega á píanóið. Notaleg kvöldstund í Slippsalnum sem alltof margir misstu af.
Leikritið Ertu nú ánægð kerling? var sett upp af Leikfélagi Þórshafnar á níunda áratugnum við góðar undirtektir. Stykkið var sýnt í félagsheimilinu, flottur söngur og frábær hljómsveit, sungin voru lögin af hinni stórskemmtilegu baráttusöngvaplötu Áfram stelpur og textarnir voru á hvers manns vörum. Platan fékkst svo í kaupfélaginu og var auðvitað spilað gat á hana. Efni plötunnar er jafnrétti kynjanna og staða kvenna, bæði lög og textar í hæsta gæðaflokki. Ég ætla því ekki að missa af Áfram stelpur í kvöld.
