Ýmislegt

ja hérna

Sumarið á enda
Það er ljóst að haustið er að læðast að. Það kemur með hressandi hlaupatúra innan- og utanbæjar, bláber og slátur, kertaljós, hlýtt teppi og góða bók. Endurfundir við hressar Þórshafnarstelpur, samveru með systrum og fjölskyldu. Fyrirhugað er ferðalag til útlanda. Og annir í starfi og námi. Ég hlakka til.

Dyttað og dólað

Helgin var viðburðarík og veðrið yndislegt. Við vorum mest að dytta að húsinu og slappa af. Í klaufaskap læsti ég lyklana inni í bílnum á laugardaginn og mátti eftir mikið þras og bras punga út 5000 kalli handa lásasmið sem opnaði á innan við 15 sekúndum. Ég bakaði speltpizzu og hráköku, gluggar hússins voru málaðir, útidyrahurðin sömuleiðis og bréfalúgan endurnýjuð, farið í Sorpu og m.a.s. í berjamó með tíkina en Arwen er vitlaust í ber og ryðst yfir þúfurnar slafrandi og másandi, alsæl. Heiðar og Signe duttu inn í ánægjulega heimsókn og svo kom flísarinn tilvonandi sem ætlar að gera tilboð í baðið okkar. Framvinda þess verkefnis verður að sjálfsögðu hér í máli og fyrir/eftir- myndum. Ekkert  var hlaupið um helgina enda bara ágætt að hvíla sig á því stundum.

Skuldir heimilanna

Eru allir sem ég þekki búnir að skrifa undir áskorun hjá Hagsmunasamtökum heimilanna? Hjá mér kviknar vonarglæta um sanngirni, réttlæti og jöfnuð þegar ég heyri málflutning þessara góðu samtaka. Ég hélt ég ætti mér forsvarsmenn fáa og væri barinn þræll og arðrændur aumingi. En þrátt fyrir eðlislæga bjartsýni, grunar mig innst inni að dómstólum verði aldrei leyft að dæma þetta ólöglegt eða óréttlætið verði leiðrétt. Voldug öfl í samfélaginu og pólitíkinni eiga ríkra hagsmuna að gæta og þeir hagsmunir hafa hingað til verið settir ofar en skuldir og reytur almennings. Ef skrúfað verður fyrir peningastreymið úr buddu fólksins inn í bankana, hvað gerist þá? Hræðsluáróðursmaskínan er strax farin af stað, það verður enginn lífeyrir til skiptanna, engin velferð og allt fer fjandans til. Látum ekki ljúga meira að okkur. Skrifum undir og heimtum réttlæti!

Kjötskortur

Í Fréttablaðinu í dag er verið að tala um kjötskort á Íslandi. Hvað er nú það? Ef það er ekki til kjöt í búðinni þá fæ ég mér bara fisk eða brauð eða eitthvað annað. Það þarf ekki kjöt frá útlöndum mín vegna. Og svo vilja innlendir kjúklingaframleiðendur fá að setja jafnmikið vatn og sykur í vöruna sína  eins og er í innfluttu kjúklingakjöti (allt að 20%), eins og fram kom í sömu blaðagrein. Allt snýst þetta jú um að slíta peninginn af kúnnanum. En er ekki meiri kjötskortur í Afríku þessa dagana?

Íslenskur fjárhundur og íslensk þjóð

Ég heyrði skemmtilega samlíkingu hjá snillingnum Hjörleifi Hjartarsyni frá Tjörn í Svarfaðardal en hann var var í þætti Sirrýjar sl. laugardagsmorgun á rás 2. Hjörleifur benti á að íslenska þjóðin á margt sameiginlegt með íslenskum fjárhundi og það er alveg laukrétt. Hann er alltaf með eyrun sperrt og hringaða rófuna, glaður og stoltur af sjálfum sér og afrekum sínum, fallegur á feldinn og hreinræktaður. Hann er geltandi og gjammandi í tíma og ótíma og hleypur flaðrandi upp um húsbændur sína sem sparka í  hann hvenær sem þeir geta. Hann er gjörsamlega gagnslaust húsdýr og vonlaus smalahundur: þegar menn eru búnir með þolinmæði og þrautseigju að koma safninu á einn stað, tvístrar hann því á augabragði og kemur svo á sprettinum til húsbóndans og býst við verðlaunum.

Uppgjör

Nokkur óregla hefur verið á mataræðinu hjá mér í sumar. Sveittir hammarar hafa kraumað í maganum og jafnvel kók, kex og fullt af grillmat. Ég finn mjög vel að þetta gerir mér ekki gott. Ég hef ekki verið alveg eins dugleg að hlaupa eins og ég ætlaði mér sem reiknast líka á óreglulega lifnaðarhætti í sumarfríinu. En nú er fríið að verða búið og rútínan tekur við. Í dag hefst aftur hollt mataræði og hreyfing, ég er með hollustubrauð í ofninum og búin að mæta í tíma í Hreyfingu í morgun. Uppgjör júlímánaðar: hljóp samtals 67 km, hreyfing samtals í 24 klst. Þetta er glæsilegur árangur verð ég að segja en verður enn betra í ágúst.

Varðeldur

Margt var brallað um verslunarmannahelgina en við dvöldum í afar góðu yfirlæti hjá Einari og Gyðu á Akureyri, þeim fagra bæ. Ég skellti mér á Dynheimaball, heimsótti ömmu mína elskulegu, hitti frænkur mínar Ester og Höllu og Þórunni F! Endaði á notalegri kvöldstund í skógi á Svalbarðseyri með sykurpúða og allt. F.v.  eru Andri, Einar Guðmann, Mikkel, ég, Gísli Hjö, Helga Kvam og Völundur. Það vantar Brynjar og Gyðu á myndina.

Sumarfrí II

Þá er sautján daga árlegu úthaldi í húsbílnum lokið. Að þessu sinni var það hið fagra Snæfellsnes og Landmannalaugar. Þessa staði er hægt að heimsækja aftur og aftur. Veðrið var gott mestallan tímann (jákvæðnin í öndvegi). Planið um að hreyfa sig á hverjum degi gekk ekki alveg eftir en það eru nokkrir dagar eftir af sumarfríinu og kortið mitt í Hreyfingu hefur verið alveg óhreyft alllengi. Ferðin var frábær en það var gott að komast heim í mjúka bólið sitt,  í heita sturtu og sjónvarpssófann, þrátt fyrir flögrandi húskanínur, andfúlan ísskáp og skrælnuð sumarblóm. Nú er að söðla um, bara útsölur, pinnahælar og gloss, heimsóknir og kaffihúsahangs framundan. Ferðasagan 2011 birtist hér bráðlega, reynið að hemja ykkur, lesendur góðir, meðan ég græja hana og set inn myndirnar.