Popppunktur dr. Gunna og Felixs sem sýndur er á föstudagskvöldum er stórskemmtilegur þáttur. Hann er útpældur, hugmyndafræðin mögnuð (fjölbreytni, grín og nördagangur), gaman að sjá frægar íslenskar hljómsveitir spreyta sig og sviðsmyndin er algjört æði! Ég kann fæst svörin en skemmti mér konunglega.

Ekkert smá mikil krútt

Í dag hittumst við nokkur frændsystkini í Grasagarðinum. Yfirskriftin var þriðji og fjórði ættliður Holtunganna og var auglýst kyrfilega á Fasbókinni. Það var aldeilis huggulegt, mjög gaman að hitta frændsystkini sem maður þekkir lítið en sér samt ættarsvipinn á, t.d. Loka Björnsson sem er alveg eins og pabbinn, Ásrúnu Brynju sem er dóttir Ingvars Herborgarsonar og Herborgu systur hennar sem ég þekki ekkert en er nauðalík nöfnu sinni og ömmu, sömuleiðis var gaman að hitta Þórhildi sem er dóttir Harðar Harðarsonar. Ég lofa því hér með að þegar komið er handrið á svalirnar fínu verður Holtspartí hjá mér í Hrauntungunni, segi og skrifa. Látið það ganga.

Inga og vinkonur hennar

Inga átti afmæli í dag. Fjórtán ára fimbulskvísa, ákaflega glaðlynd og skapgóð stúlka, góðum gáfum gædd og með frábæran húmor. Það er ótrúlegt að svona langur tími sé liðinn frá því hún fæddist á Landspítalanum undir handleiðslu MFS, þ.e. Meðganga, fæðing, sængur-lega, sem var sérstakt prógramm fyrir hraustar barnshafandi konur og gekk út að hafa rólegt og afslappað andrúmsloft í kringum fæðing-una. Ég man að við fengum huggulegt herbergi til að fæða barnið í, aðeins ein ljósmóðir var viðstödd og hún hafði annast mig alla meðgönguna, ég man að Enya emjaði lágt í græjunum, það var rökkvað í herberginu, kveikt á kertum, allt fullt af púðum og teppum og ég gat hagrætt mér í fæðingunni. Engin lyf voru notuð, aðeins glaðloft. Þetta var frábær upplifun. Þegar Óttar minn fæddist átta árum fyrr, lá ég á bakinu á skjannabjartri og kaldri sjúkrastofu, umkringd læknum og hjúkrunarfólki, stútfull af peditíni og vissi hvorki í þennan heim né annan. Það er mikilvægt að konum líði eins vel og hægt er þegar barn fæðist, í öruggu, þægilegu og afslöppuðu umhverfi. Þá minnkar þörf fyrir lyf og deyfingar og reynslan verður allt önnur og ánægjulegri. En þetta var áður en heilbrigðiskerfinu á Íslandi var rústað. Nú er ég að kynnast því á nýjan leik í gegnum veikindi mömmu og það er ekki nema fyrir fílhrausta menn að glíma við það batterí. Ég óska ykkur, lesendur góðir, góðrar heilsu og langlífis.

Sjómannadagsmorgunn kl. 9, frekar kuldalegt og sólarlaust.  Sumarið er tími morgunhanans. Ég er búin að lesa moggann og hita mér te. Plan dagsins er m.a. að skrifa handrit að útvarpsþætti, ég hef ekki minnstu hugmynd hvernig það er gert en hef samt tekið að mér að gera einn slíkan. Við höfum sagt upp áskriftinni að Stöð 2 og ég get ekki sagt að ég sakni hennar, þar eru endalaust einhverjar leiðindabíómyndir og yfirborðslegir hjalþættir, bæði innlendir og erlendir. Nú verður tíminn sem fór í sjónvarpsdoða nýttur til hluta sem eru skapandi og gefandi. Framkvæmdir á svölum hússins eru komnar á lokastig, búið er að múra svalagólfið, fræsa það og grunna og borið verður lútsterkt epoxy-lakk á í dag ef ekki rignir. Handrið er næst á dagskrá og skiptar skoðanir meðal íbúa hússins um hvernig það á að líta út. Vonandi næst samstaða um það sem fyrst svo hægt verði að drífa fram garðstólana og njóta blíðunnar á bikiníinu með góða bók á svölunum því haustið kemur fyrr en varir með kvöldkul og rökkur.