Þessi sæti kall á afmæli í dag. Og ég líka! Erum samtals 98 ára. Takk fyrir góðar kveðjur og fallegar gjafir í tilefni dagsins. Fengum vísu frá pabba:
Núna ætti að yrkja kvæði
eða kveða dýran brag.
Steinunn Inga og Brynjar bæði
býsna gömul eru í dag!
Ég var að ljúka við grein um Svein Pálsson (1762-1840), lækni og náttúrufræðing í Vík sem byggð á fyrirlestri mínum á degi umhverfisins 2012 (frétt og mynd hér). Þar sem ég var að blaða í Blöndu, 5. bindi (úr bókasafni afa og ömmu), rakst ég á frásögn af Sveini og Páli prófasti í Hörgsdal. Séra Páll var á leið í afmælisfagnað Magnúsar sýslumanns á Höfðabrekku þegar hestur hans hrasaði í myrkri og hríðarbyl með þeim afleiðingum að vinstri fótur prófasts mölbrotnaði um hné. .“…var þá þegar sent til Sveins læknis Pálssonar í Vík, og kom sendimaður þangað í vökulok. Var það lán Páls prófasts í óláni, að slys þetta vildi til svo nærri lækni, því að þá var strjált um lækna hér á landi, og ekki nema einn læknir alt frá Reykjavík og í Austfjörðu; hittist svo á að þessi eini læknir var aðeins röskar tvær bæjarleiðir frá Höfðabrekku. Lá Páll prófastur síðan þar, hjá Magnúsi sýslumanni alt fram í miðjan maí í meiðslum þessum undir aðgerðum Sveins læknis. Þá var Sveinn freklega sjötugur og leið mjög örðug á vetrardag og opt snjóþungi milli Víkur og Höfðabrekku, en 35 sinnum vitjaði hann prófasts í legunni, ósjaldan fótgangandi í byljum og ófærð, var oft hjá prófasti dægrum saman“ (308-309). Í Blöndu er svo vitnað í dagbók Sveins frá 10. jan.-15.maí þar sem læknisvitjanirnar 35 eru tíundaðar. Fótbrot Páls var svo slæmt að Sveinn taldi „að ekki yrði hann græddur öðruvísi en að örkumlamanni, og yrði annað hvort að taka fótinn af um hnéð eða hann fengi liðamótalausan fótinn um hnjáliðinn, ef freistað væri að halda honum og græða svo. Kaus prófastur að halda fætinum, og hafði hann staurfót upp þaðan og varð að ganga við hækjur æ síðan til dauðadags. Þoldi hann furðanlega ferðalög og sat undravel hesta, þótt fjörugir væru, en fylgdarmannslaus fór hann aldrei neitt eptir þetta“ (312).
Pabbi minn, Óttar Einarsson, á 72ja ára afmæli í dag. Af því tilefni bauð hann mömmu, dætrum sínum, tengdasonum og barnabörnum til kjötsúpu og var með ís og niðursoðin jarðarber í eftirrétt. Innilegar hamingjuóskir með daginn! Pabbi er kennari á eftirlaunum og á að baki langa starfsreynslu. Hann er líka skáld og hagyrðingur, ann íslensku máli, fósturjörðinni og fjölskyldunni. Hér má sjá pabba á spjalli við Bjarka í Tónlistarsafninu fyrir ári síðan þegar hann færði safninu plötuna hans afa. 
Gunna bóndakona dró ekki af sér í bústörfunum né Óttar Haraldsson sem gnæfir yfir alla. Í baksýn er óðalið, Grásteinsholt í Holta- og Landssveit.
Við systur tókum upp bæði gulrætur og kartöflur í Grásteinsholti í dag. Í kvöld var gulrótarsúpa, á morgun gulrótarkaka og gulrætur í hlaupi, mauki, buff, safa, tartalettum, salat, sulta og marmelaði…
Þeysti smáspöl á Þeistareykjum í sumar
Það er alltaf verið að skokka eitthvað en nú er enginn staður til að safna sprettunum saman eða skrá þá, eftir hakkaraárásina á hlaup.com. Á mánudaginn fór ég frá MK, fyrir Kársnesið og eftir stígnum inn allan Fossvoginn að sjoppunni og til baka í MK. Það voru rúmir 10 km, tími 63 mín. Veðrið var frábært og playlistinn góður svo ég var í góðu stuði. Í dag fór ég styttra en ég ætlaði í upphafi, aðallega vegna kuldans en vindurinn nísti í gegnum merg og bein. Skrönglaðist þó 7 km. Hjartahlaupið er á sunnudaginn og ég mæti bara ef veðrið verður gott.
Happy hour á Hótel Marina er svo sannarlega hamingjustund. Sat þar á Slippbarnum í gærkvöldi og fékk gott Masi-rauðvín og skemmtilegan og bragðgóðan mat: flatböku með greip, chili, perum og geitaosti sem var afar góð og bruschettu með gröfnum laxi sem var ágæt. Marengsrétturinn Guðdómlegt gums með berjum, salthnetum og súkkulaðirúsínU var góður en doldið lítill skammtur. Alls staðar voru litlir, kátir hópar í kósí hornum að gera sér dagamun og gæða sér á eðaldrykkjum á viðráðanlegu verði – til kl 19 amk. Umhverfið er afar smart og þjónustan alveg til fyrirmyndar, allir glaðlegir og skemmtilegir. Ég mæti aftur, ekki spurning.
En kongelig affære / Royal Affaire kallast á íslensku Kóngaglenna sem er frekar furðuleg þýðing. Sagan gerist á seinni hluta 18. aldar og segir frá völdum, áhrifum og endalokum dr. Johanns Struensee en hann giljar Caroline drottningu og er besti vinur, einkalæknir og ráðgjafi geðveika kóngsins, Kristjáns sjöunda. Ríkisráðið unir ekki áformum Struensee um innleiðingu upplýsingarstefnunnar, skerðingu á völdum kirkjunnar, afnám bændaánauðar, ritskoðunar og pyntinga til sagna. Struensee vinnur ötullega að góðum áformum og umbótum fyrir almenning en vopnin snúast í höndunum á honum, ritfrelsið er notað til að útbreiða slúður og skrípó af spilltu hirðlífinu og alþýðan sem hann er að berjast fyrir hatar hann. Í myndinni er mikið drama, valdabrölt, ást í meinum og dapurleg örlög. Leikararnir eru allir frábærir og myndatakan flott og smekklega farið með efnið. Í myndinni er sem betur fer hvorki klæmst á sambandi Struensee og Caroline né farið út í hrikaleg smáatriði í grimmdarlegu lífláti hans. Skáldsagan Líflæknirinn (2003) eftir Per Olov Enquist fjallar ítarlega um þetta sama efni, mögnuð bók þar sem átökin eru aðallega milli nýrra hugmynda um jafnrétti, frelsi og bræðralag og hinnar gömlu heimsmyndar þar sem aðallinn nýtur allra forréttinda sem hugsast geta.
Mads Mikkelsen leikur Struensee
Það er orðið langt síðan ég hef sett hér inn mynd af tíkinni minni fögru, Arwen. Hún er kát og kelin, ráðsett og geðgóð, trygg og ástúðleg. Hún setur skemmtilegan brag á heimilislífið og er elskuð af öllum sem umgangast hana (flestum). Vegna fegurðar hennar og eðlislægrar geðprýði eru henni fyrirgefnar allar syndir, s.s. tímabundið hárlos og túrdropar, rispur í parketi og hurðum, stundaróhlýðni í hita leiksins, gelt og væl og sníkjur. Hundar kennar manni að lifa í núinu, að elska án skilyrða og hafa ekki áhyggjur af hlutum og drasli.
Heimasíða Arwenar sem fyrrum eigandi hennar gerði 2004
Það er allt á suðupunkti í 50 Shades of Grey (þýðingin 50 gráir skuggar er ekki að gera sig). Herra Grey (27) hefur læst klónum í Anastasiu (22), hreina og eldheita mey, sem roðnar af minnsta tilefni og fellur fyrir fegurð hans, ríkidæmi og sjarma. Hann hyggst fá útrás fyrir annarlegar hvatir sínar og drottnunargirni með því að gera hana að kynlífsþræli sínum. Ekkert kúr eða kelerí, takk, heldur skriflegur samningur, harðir skilmálar og dýrar gjafir. En hún kemur honum sannarlega á óvart með hreinskiptni sinni, bálandi kynhvöt og ást. Ætli þetta krúttlega daður og fjöruga kynlíf endi svo með giftingu? Þessi söguþráður hljómar frekar kunnuglega. Höfundurinn (heimasíða hennar) virkar stórfurðulegur í viðtali hér og á saurblaði segir að bókin sé byggð á „earlier serialized version online with different characters“ sem birt var undir dulnefni. Ég er komin þar í sögunni að kvenremban í mér þolir varla mikið meir. Merkilegt að í svona “klámbók” sé hvorki minnst á píku (cunt) né typpi (dick). Bara “my sex”, down there” og “his erection”.
